Αγάπα τον Blogger σου!

 

 

 

Το «Αγάπα τον blogger σου!» είναι ένα post αφιερωμένο στο αναγνωστικό  κοινό του χώρου αυτού εδώ, στους ανθρώπους που με τιμούν με την παρουσία τους στα social media και στους φίλους bloggers που δραστηριοποιούνται στον ελληνικό κι όχι μόνο διαδικτυακό χώρο. Όλοι μας κάτι έχουμε να κερδίσουμε από αυτές τις σημερινές γραμμές. Αν μή τί άλλο, επικοινωνία!

Noa's Newsletter!

Great ideas and Fresh news!

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

Η ιδέα για το Post αυτό μου καρφώθηκε λίγες μέρες πριν. Σκεφτόμουν ότι θα ήταν σημαντικό για μένα αν ήξεραν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που με ακολουθούν στα ΜΚΔ (μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και διαβάζουν τα post μου το πόσο συχνά, εν αγνοία τους, επηρεάζουν τη σκέψη μου και τις επιλογές μου.

Επειδή δεν θέλω να ακουστώ τώρα ως επαίτης της εύνοιάς σας επιτρέψτε μου να εξηγήσω τί εννοώ.

Είμαι αναγνώστρια κι είμαι πια και blogger. Αν κι η «καριέρα» μου είναι πολύ νεαρή (μετρώ μόλις 5 μήνες) στο blogging, ως απλά σκεπτόμενος άνθρωπος έχω πλέον μια σφαιρικότερη εικόνα της κατάστασης σε σχέση με παλιότερα.

Ως απλή αναγνώστρια και πολύ πριν ασχοληθώ  με τον χώρο του blogging, αυτό που ήθελα από κάθε blog που ακολουθούσα ήταν να μου κράτα το ενδιαφέρον με συχνές κι ενδιαφέρουσες αναρτήσεις. Ποτέ δεν με απασχόλησε το ποιός ήταν ο άνθρωπος αυτός που διατηρεί το blog και γιατί bloggάρει. Δεν αναρωτήθηκα ποτέ αν είναι δύσκολο, εύκολο, χρονοβόρο, αποδοτικό. Ποτέ!

Ξόδευα πολύ από τον ελεύθερο χρόνο μου επισκεπτόμενη ξένα κι ελληνικά blog (κυρίως ξένα). Μου άρεσε να μαθαίνω για ταξιδιωτικούς προορισμούς κι άλλα ενδιαφέροντα θέματα . Δεν με είχε απασχολήσει ποτέ επίσης το κατά πόσο οι φίλοι μου ασχολούνταν ή όχι με κάποια blog. Αν είχαν δικά τους «αγαπημένα»…να τα μοιραστούμε βρε παιδί μου!

Ξανά…Ποτέ!

Σοκαρίστηκα πρέπει να πω όταν συνειδητοποίησα ότι κανείς από τους γνωστούς μου δεν παρακολουθούσε κανένα blog. Οι περισσότεροι δεν γνώριζαν τη διαφορά του blog από ένα site, πράγμα που βέβαια δεν με εντυπωσιάζει μιας κι εγώ άργησα να καταλάβω τη διαφορά.

Τους blogger που ακολουθούσα, τους είχα επιλέξει με βάση το ιδιαίτερο ύφος γραφής τους, που προφανώς μου ταίριαζε και με ξεκούραζε, με βάση το πόσο όμορφο και περιποιημένο ήταν. Η ποιότητα των προτάσεών τους και η περιγραφική τους δυνότητα ήταν αποφασιστικά στοιχεία για μένα.

Ήταν κατά κάποιο τρόπο οι online κολλητοί μου κι αναλόγως διάθεσης επέλεγα τον κατάλληλο για να κάνουμε παρέα.

Όσοι από αυτούς στην «κοινή μας πορεία» δεν με απογοήτευσαν τελικά τους εμπιστεύτηκα. Τους έδωσα το mail μου για να μη χάνω αναρτήσεις τους, όχι τόσο γιατί όλες ήταν απολύτως χρήσιμες για μένα αλλά διότι μου άρεσε πλέον να παρακολουθώ την εξέλιξη της σκέψης και της δουλειάς τους.

Ήθελα να πάω κάποιο ταξίδι; Επισκεπτόμουν blog και μάζευα – διασταύρωνα πληροφορίες. Προτιμούσα, και φυσικά προτιμώ ακόμη, να διαβάζω προσωπικές εμπειρίες και πληροφορίες για έναν προορισμό από το να διαβάζω ένα δημοσιογραφικό άρθρο, πολύ ωραίο μεν, πολύ τυποποιημένο δε. Επειδή πιάνει το χέρι μου, όλες τις μεταποιήσεις επίπλων που τολμούσα, τις έκανα εμπνευσμένη από αγαπημένα blog. Παρακολουθούσα για παράδειγμα τη μεταμόρφωση ενός καθρέφτη ή μιας ραφιέρας βήμα βήμα μαθαίνοντας από την εμπειρία του blogger κι από τα λάθη του.

Ήταν ωραία! Ήταν οι συνοδοιπόροι μου κατά έναν τρόπο! Και είναι ακόμη…

Κάπου εκεί, ήταν που άρχισα να αναρωτιέμαι ποιοί ήταν; Γιατί το έκαναν αυτό;

Άρχισα να μπαίνω στις «about me» σελίδες τους και να τους γνωρίζω λίγο πιο προσεκτικά.

Διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι είναι άνθρωποι εργαζόμενοι, με οικογένειες και καθημερινά προβλήματα. Άλλοι είναι πρώην εργαζόμενοι που με πολύ κόπο άρχισαν το blogging και το εξέλιξαν τόσο που τελικά άφησαν τις δουλειές τους κι αφοσιώθηκαν στη νέα δραστηριότητά τους. Κάποιοι επίσης, είναι  άνθρωποι που δηλώνουν ότι βρήκαν στο blogging ηρεμία, πληρότητα και το νόημα της δικής τους ζωής. Άλλοι πάλι επαγγελμιατίες που διευρύνουν κι εξυπηρετούν την υπάρχουσα πελατεία τους μέσω του blogging τους που σχετίζεται πάντα με την επιχείρησή τους.

Μη σας κουράζω…όταν άρχισα να τα αναρωτιέμαι όλα αυτά (συνειδητοποιώ τώρα) είχα κάνει το πρώτο βήμα προς το δικό μου ταξίδι στο blogging.

Είμαι λοιπόν τώρα στην πολύ ευχάριστη θέση να μπορώ να μοιραστώ μαζί σας κάποια πράγματα για τον κόσμο ενός blogger που ίσως να μην τα έχετε αναρωτηθεί ποτέ και που όμως θεωρώ σημαντικά να βγούν προς τα έξω. Θα σας βοηθήσουν να «αγαπήσετε» τον blogger που παρακολουθείτε, θα σας «κάνουν» να τον διαβάζετε κι όχι απλά να του κάνετε like, θα σας οδηγήσουν ίσως σε μια «στενή» κι απολαυστική σχέση με αμοιβαίο κέρδος.

Θα μου πείτε χρειάζεται;

Όχι.Τίποτα δεν χρειάζεται. Τα ωραία πράγματα όμως, δεν είναι μόνο αυτά που τα χρειαζόμαστε. Είναι οι μικρές, εξτρά πινελιές στη ζωή μας που την κάνουν ενδιαφέρουσα!

Αγάπα τον blogger σου λοιπόν!

Θα ξεκινήσω με αυτό που ο Seth  Godin, ένας από τους λαμπρότερους marketeers και bloggers του κόσμου δίνει ως απάντηση στο «γιατί να blogάρει κανείς;».

“ I blog because I don’t really have a choice. The ideas in me insist on being shared and this is the least painful way I can find to do it» 

Ο κάθε blogger δραστηριοποιείται στο χώρο για διαφορετικούς λόγους κι έχει διαφορετικά κίνητρα. Όποια κι αν είναι τα κίνητρα του όμως ,υπάρχουν κοινά στοιχεία σε όλους. Αυτά τα στοιχεία αξίζει να ειπωθούν.

  • Ο blogger είναι μια δεξαμενή σκέψεων πάνω σε μικρά και μεγάλα θέματα. Άρα υπάρχει πολύς πλούτος απόψεων εκεί έξω από ανθρώπους που δεν ανήκουν σε κανέα «οργανωμένο έγκλημα» κι άρα παράγουν ιδέες, απόψεις και σκέψεις, ίσως και λύσεις λοιπόν σε καθημερινά θέματα που απασχολούν λίγο πολύ όλους μας. Είναι εύκολο να «ταυτιστείς» μαζί του και να νιώσεις έτσι λιγότερο μόνος. Ποιός ξέρει; Μπορεί να βρεις ένα alter ego.
  • Ο blogger επιζητά επικοινωνία: Είναι ένα άνθρωπος που έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα. Έχει δημοσιοποιήσει ένα κομμάτι της ζωής του θέλοντας να χτίσει επικοινωνία με τον γύρο κόσμο.
  • Ο blogger έχει κάνει πολλή δουλειά με τον εαυτό του: Σας πληροφορώ ότι είναι πολύ δύσκολο να πετύχεις το παραπάνω σημείο. Το να δημοσιοποιήσεις τις απόψεις σου, τη στάση ζωής σου και το να χωρέσεις τις σκέψεις σου μέσα σε λέξεις, θέλει κόπο και πολύ θάρρος! Γρήγορα συνειδητοποιείς ότι οι γύρω σου δεν πολυενδιαφέρονται για το τί ακριβώς λες και έτσι σκληραίνεις και γίνεσαι πιο δημιουργικός. Συνειδητοποιείς πόσο μάταιο είναι να φοβάσαι να εκτεθείς κι έτσι συνεχίζεις κάθε μέρα όλο και πιο θαρραλέα να λες τη γνώμη σου και να εκτίθεσαι.
  • Ο blogger προσπαθεί να είναι χρήσιμος: Υπό ιδανικές συνθήκες ελπίζει κάτι από αυτά που έχει γράψει κι έχει προτείνει να έχει βοηθήσει έστω κι έναν μόνο αναγνώστη. Εχθές, ας πούμε που ήμουν στη δουλειά και σκεφτόμουν πόσο πολύ θα ήθελα να βολτάρω στο κέντρο της Αθήνας έκανα μια ανάρτηση για το τελεφερίκ του Λυκαβηττού. Θα ήμουν πανευτυχής αν κάποιος το είχε βρει ωραία ιδέα και το είχε πάρει για να απολαύσει τη θέα σε ένα καταπλητκικό μέρος της πόλης μας. Τόσο απλά!
  • Ο blogger είναι αταξικός: Ακόμη κι αν απευθύνεται σε συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων μπορούν να τον διαβάζουν ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως. Σε μια εποχή που όλα είναι για όλους και τίποτε τελικά για κανέναν, το  blogging είναι απολύτως προσωποποιημένο και χωρίς απαγορεύσεις. Η ιδιωτικότητα που σου προσφέρει είναι μεγαλείο στις μέρες μας!
  • Ο blogger θέλει να αυτοβελτιώνεται: Ο κάθε blogger για να χωρέσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του σε λέξεις περνάει μια εσωτερική διαδικασία ωρίμανσης και αυτοβελτίωσης. Τι σας νοιάζει; Μα γίνεται με αποδέκτες εσάς! Ένα προσεγμένο post χτίζεται ΓΙΑ τον αναγνώστη και πιστέψτε με θέλει πολλές ώρες και πολλή φροντίδα .Κάθε post δημιουργείται για να περάσει φυσικά το μήνυμά του ο blogger αλλά με έναν τρόπο που να δείχνει σεβασμό σε σένα, τον αναγνώστη. Όσο πιο προσεγμένο είναι το post τόσο περισσότερο o blogger δείχνει ότι φροντίζει τον αναγνώστη του.
  • Ο blogger χτίζει το blog του ως ένα οχυρό κατά της «αυτο-αμφσιβήτησης» και της συστολής: Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει τις καθημερινές αμφιταλαντεύσεις μας. Η ζωή μας παρουσιάζεται πιο περίπλοκη από ότι πράγματι είναι. Καλούμαστε να επιλέγουμε συνεχώς ανάμεσα σε δύο ή και περισσότερες επιλογές χωρίς να κάνουμε λάθη. Οι απανωτές επιλογές κουράζουν πολύ! Και γιατί παρακαλώ να μην κάνουμε λάθη; Υπάρχει μια έντονη αποστροφή πια για όσους έκαναν λάθος και ή δεν τα κατάφεραν σε κάτι. Λες και το λάθος διακιολογείται μόνο για τους εκλεκτούς!

Ακόμη κι εσείς να μην αντιμετωπίζετε αυτό το στρες.Οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω σας το ζούν έντονα. Μέσα σε αυτό τον κυκεώνα επιλογών διαρκώς αυτο-αμφισβητούμαστε κι αυτό μας φθείρει και μας απομακρύνει από το στόχο μας καθε φορά. Το blogging βοηθάει πολύ μέσω της έκθεσης στην οποία σε «εξαναγκάζει». Ο blogger έχει αποφασίσει εκ προοιμίου ότι ίσως κάνει και λάθη και με αυτό το μότο πορεύεται.

  • Ο blogger θέλει να επεκτείνει την επιρροή του: Ναι είναι αλήθεια,θέλει! Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Εδώ είναι που αρχίζουν τα δύσκολα. Αλλά να ξεκινήσουμε κάπως απλά. Είναι κακό να θές να διευρύνεις το κοινό σου; Ένα κοινό που έχει αποφασίσει από μόνο του να σε διαβάζει και να σε ακολουθεί; Ακόμη, είναι κακό που κάποιοι blogger βγάζουν λεφτά από το blogging; Καθόλου κακό, ούτε ποταπό να θες να χρησιμοποιήσεις την επιροή σου ως blogger και να ζήσεις από αυτό. Αν οι υπηρεσίες που προσφέρεις στο κοινό σου είναι ποιοτικές και πάντα σε σεβασμό προς το πρόσωπό τους, προχώρα γερά blogger μου! Αντιθέτως, βρίσκω ιδιαιτέρως αξιέπαινο να καταφέρεις να πείσεις για το προϊόν σου ή τις υπηρεσίες που παρέχεις μέσα από έναν τόσο άμεσο και απαιτητικό χώρο όπως η blogόσφαιρα.
  • Ο blogger επενδύει τον ελεύθερο χρόνο του στην επικοινωνία με τους αναγνώστες του: Η δημιουργία ενός μόνο post μαζί με τον έλεγχό του και τη μορφοποίηση – «διακόσμησή» του, παίρνει ΩΡΕΣ! Σε έναν κόσμο που ο χρόνος είναι χρήμα ο blogger τον αφιερώνει σε αυτό το είδος της πρωτόγνωρης επικοινωνίας. Βρίσκω κάτι το ιδιαίτερα αγνό σ’ αυτό.

Στην πατρίδα μας το blogging δεν είναι τόσο διαδεδομένο όσο στο εξωτερικό. Ούτε από τη μεριά των αναγνωστών χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης (πάντα σε σύγκριση με το εξωτερικό) ούτε από την μεριά των εταιριών. Σπάνια ακόμη οι εταιρίες επενδύουν στον διαφημιστικό λόγο των blogger.

Πριν από καιρό, μάζευα πληροφορίες για την οινοποιία στην Ελλάδα. Είχα κανονίσει να επισκεφτώ το Οινοποιείο Λαφαζάνη κι ήθελα να μάθω ό,τι μπορούσα περισσότερο πάνω στο κρασί και την οινοποίησή του.

Διάβασε περισσότερα για το οινοποιείο Λαφαζάνη

Έπεσα πάνω σε ένα εξαιρετικό άρθρο της «Καθημερινής» με σχετικό θέμα. Η αρθρογράφος, σχολιάζοντας την μεγάλη αδυναμία μας ως Έλληνες να προωθήσουμε και να marketάρουμε τους εαυτούς μας και τα προϊόντα μας, έκανε μια αντιστοιχία με την Νότια Αφρική. Κι εκεί τα απίθανα κρασιά τους ήταν σχεδόν άγνωστα στο ευρύ παγκόσμο κοινό.

Η κυβέρνηση της χώρας με σκοπό να προμοτάρει την οινοποιία και μαζί με αυτή τον οινοτουρισμό και την προβολή της χώρας στο εξωτερικό, στράφηκε (μεταξύ άλλων)  σε καταξιωμένους bloggers, ζητώντας βοήθεια για προβολή. Αυτοί έχοντας πιστό κοινό με το οποίο μοιράζονταν επί χρόνια κοινό τρόπο σκέψης, μπόρεσαν με την επιρροή τους να προωθήσουν ταχύτατα τα νοτιοαφρικανικά κρασιά και τον οινοτουρισμό . Σε συνδυασμό με τις άλλες μεθόδους marketing και διαφήμισης που χρησιμοποιήθηκαν έφτασε η Νότια Αφρική τώρα που μιλάμε να είναι από τους πρώτους τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως (και από οινοτουριστικής άποψης).

Η αλήθεια είναι ότι σιγά – σιγά αλλάζουν τα πράγματα και στην πατρίδα μας. Η εξωστρέφεια της παγκοσμιοποίησης σταδιακά μας ανοίγει τους ορίζοντες .

Η δύναμη του διαδικτύου είναι μεγάλη και μην ξεχνάτε ότι είναι στη βάση της δημοκρατική. Αν κάτι δεν σου αρέσει το απορρίπτεις χωρίς ενοχές και κυρίως χωρίς απολογίες. Υπάρχει πολύς κόσμος (ειδικά στη χώρα μας ) που δεν εγγράφεται στο newsletter κανενός διαδικτυακού του «φίλου». Κυρίως για δύο λόγους συμβαίνει αυτό:

  1. Ο πρώτος είναι η άγνοια της σημασίας της εγγραφής στο newletter ενός blog. Ενημερώνω ότι ο blogger «ζει γι’ αυτό». Για να αυξήσει δηλαδή το κοινό του, να νιώσει ότι αυτό που προσφέρει «σημαίνει κάτι» έστω και για λίγους. Δεν έχει άλλο τρόπο να γνωρίζει το κατά πόσο αρέσει όμως παρά μόνο μέσω των εγγραφών στο newsletter του. Επίσης μέσω των ακολούθων στα social media ή ακόμη και μέσω των σχολιασμών στα άρθρα του.Δεν μπορώ να σας περιγράψω τον σχεδόν παιδικό ενθουσιασμό που νιώθω όταν έχω ειδοποίηση για την ύπαρξη κάποιου σχολίου στο τέλος ενός post μου. Με κομμένη ανάνασα μπαίνω να δω ποιός σχολίασε και τί σχόλιο άφησε. Τί μπορώ να κερδίσω από αυτό, τί να διορθώσω τί καλύτερο να προσφέρω την επόμενη φορά. Οπότε, φίλοι μου παρκαλώ σχολιάζετε τα post των αγαπημένων blogger σας και πάνω από όλα εγγραφείτε στο newsletter. Είναι μια σχέση εμπιστοσύνης κι ανταλλαγής ιδεών! Είναι πάνω από όλα μια ηθική υποστήριξη και ενδυνάμωση της «φωνής του»!
  2. Εδώ βρίσκεται ο δεύτερος λόγος. Υπάρχει μια συχνή συστολή του να δώσει κανείς το mail του. Αγαπητοί μου φίλοι το mail σας δεν είναι το ΑΦΜ σας! Μη φοβάστε να εγγραφείτε. Αν το μετανιώσετε υπάρχει και το Unsubscribe. Είπαμε, δημοκρατία… Άμεση κιόλας!

Θα σας παραθέσω ένα απόσπασμα από μια μελέτη πάνω στο blogging από ερευνητικό έργο του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, που δημοσιεύτηκε υπό την αιγίδα του προγράμματος «American Behavioural Scientists» στο www.researchgate.net. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Laura J.Gurak και τη Smiljana Antonijevic το 2008 κι έχει τίτλο «The Psychology of blogging You, Me and Everyone in between». Απευθύνεται δυστυχώς στους αγγλομαθείς της παρέας.

«Blogs, illustrate the key elements of human desire to express one’s identity, create community, structure one’s past and present experiences with the main technological features of 21st century digital communication»

Δε νομίζω ότι προς το παρόν να έχω περισσότερα να μοιραστώ μαζί σας. Τελειώνοντας, θα σας πω μόνο ότι όταν έρχεται να πατήσω το κουμπί «publish» για να δημοσιευτεί κάθε post,νιώθω να παγώνω. Γεμίζω αδρεναλίνη και το μόνο που εύχομαι είναι κάποιος εκεί έξω να το διαβάσει ολόκληρο!

Κλείνω με αυτό:  «Να αγαπάτε τον blogger σας» για όλους αυτούς κι ακόμη περισσότερους λόγους. Περιμένω τα σχόλια και τις απόψεις σας είτε στο τέλος του post είτε στην ειδική φόρμα σχολιασμού είτε έδω.

Σας προτρέπω να γραφτείτε στο newsletter μου και να με ακολουθήσετε στα social media FacebookInstagramTwitter.

Noa's Newsletter!

Great ideas and Fresh news!

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

Καλό μήνα χωρίς ψέματα!!!

Νόα

(Visited 111 times, 1 visits today)

6 Comments

  1. Ρία Lacreme 11/04/2018 at 13:28

    Πραγματικά συγχαρητήρια για το άρθρο σου! Τόσες αλήθειες μαζεμένες σε ένα post.. Απ’ τις λίγες φορές που δεν με κούρασε ένα τόσο μακροσκελές άρθρο.
    Θα συμφωνήσω με την φράση του Seth Godin, γιατί πλέον αυτό βλέπω κι απ’ τον εαυτό μου, γράφω γιατί δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά.. η έμπνευση δε με αφήνει! Έτσι και ξεκινήσεις αυτό το blogging ταξίδι δεν έχει επιστροφή.

    Συνέχισε να γράφεις τόσο όμορφα και να μοιράζεσαι την αλήθεια σου!

    Reply
    1. Noa 20/04/2018 at 14:34

      Ευχαριστώ πολύ Ρία. Χαίρομαι που συμμερίζεσαι κάποιες από τις απόψεις μου. Το blogging είναι πολύ πιο δύσκολο από ότι φαίνεται αρχικά και σίγουρα από ότι νομίζει ο έξω κόσμος. Ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ αυτό όχι για κάποιου είδους επιβράβευση αλλά διότι μου κάνει καλό να μοιράζομαι αυτό που εγώ θεωρώ αλήθεια. Μου αρέσει πολύ να σε διαβάζω και σε υχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου!

      Reply
  2. Da✰lua✰Lia 03/04/2018 at 09:57

    Όντας καμιά δεκαετία + στο «κουρμπέτι» του blogging (αυτό είναι το δεύτερο blog που άνοιξα πρόσφατα μετά από απουσία δύο χρόνων), θα συμφωνήσω με όσα γράφεις στο εξαιρετικό σου άρθρο, μα καθώς έχω γευτεί και την ανάποδη πλευρά θα συμπληρώσω πως χρειάζεται εκ μέρους μας ιδιαίτερη προσοχή στις διαδικτυακές συναναστροφές, στις blogoγειτονιές συγκεκριμένα, όπου συχνά πίσω από την ανωνυμία ή την ψευδωνυμία κρύβονται άνθρωποι που βγάζουν τα κόμπλεξ τους και την συσσωρευμένη κακία τους…
    Όμως έχω κάνει και υπέροχους φίλους μέσα από το blogging όλα αυτά τα χρόνια, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού μα πραγματικούς και ανεκτίμητους. Είναι εμπειρία ζωής, όπως και να το κάνουμε 🙂 Και σ’ ευχαριστούμε που έγραψες γι’ αυτήν τόσο όμορφα κι εμπεριστατωμένα!

    Reply
    1. Noa 03/04/2018 at 16:18

      Κακία ακόμη δεν έχω γνωρίσει αλλά υπεροψία και αδιαφορία , ναι! Μου κάνει εντύπωση, κάποιοι άνθρωποι μάλλον είναι γεννημένοι υπερ-ανταγωνιστικοί! Ίσως φταίει ότι η Ελλαδίτσα είναι μικρό «αγοραστικό κοινο», αλλά το ίδιο είναι κι όλη η υφήλιος σε σχέση με τα εκατομμύρια blog που υπάρχουν. Ευχαριστώ πάντως για την ανταπόκριση, είναι ωραίο που γνωριστήκαμε Λία, έστω και δι’ αλληλογραφίας!Κράτα γερά…

      Reply
  3. Μαρία- Η Κόκκινη Καμέλια 01/04/2018 at 17:41

    Εξαιρετικό άρθρο Νάντια! Είναι παράξενο που πολλά από όσα λες τα έχω σκεφτεί κι εγώ αλλά ποτέ δε θα «τολμούσα» να τα γράψω σε ανάρτηση!

    Ειδικά το πόσο σημαντική η ανταπόκριση και το feedback του αναγνώστη με τα σχόλια και την επικοινωνία στο newsletter. Είναι ανεκτίμητο!

    Την κοινοποιω την ανάρτηση και σ’ ευχαριστώ που μίλησες εκ μέρους μας, περιγράφοντας τόσο εύστοχα όλα αυτά!

    Reply
    1. Noa 03/04/2018 at 16:22

      Νομίζω ότι καλό είναι να λέμε αυτό που θέλουμε. Όχι άκριτα, ούτε επιθετικά. Νομίζω ότι όσο μεγαλώνω τόσο λιγότερο με νοιάζει τί θα πουν οι άλλοι.Αν είμαι εγώ σίγουρη για τα κίνητρά μου θα το βγάλω από μέσα μου. Ακόμη και λάθος να κάνω, ε και; Υπάρχει κανείς που δεν κάνει λάθη;Μαρί σ’ ευχαριστώ και σου εύχομαι πάντα καλή επιτυχία και δημιουργική γραφή που σου αρέσει τόσο!

      Reply

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *