Εσείς πώς διαβάζετε; 12 αναγνωστικές συνήθειες για απολαυστικό διάβασμα!

 

Το διάβασμα, η ανάγνωση, η μελέτη… είναι για μένα απόλαυση και πηγή εσωτερικότητας κι ηρεμίας!

Είμαι σίγουρη ότι το ίδιο ισχύει και για πολλούς από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές.

Αυτή η απόλαυση του διαβάσματος με έχει συνοδέψει σε όλη τη ζωή μου (από τότε που με θυμάμαι να διαβάζω κατ’ επιλογή). Περίπου 30 χρόνια  διαβάσματος έχουν περάσει κι ακόμη κάθε βιβλίο που αγοράζω νιώθω ότι θα με ταξιδέψει με τρόπους και σε τόπους αγνώστους και μοναδικούς.

 


Έχω κάθε λόγο λοιπόν να λέω ότι το διάβασμα με κάνει να νιώθω βαθιά χαρά. Κάθε πρώτη σελίδα είναι το εισητήριο για κάποιο μοναδικό κι ανεπανάληπτο ταξίδι. 


 

Η σχέση μου με το διάβασμα δεν ήταν πάντα «γαλήνια».

Με είχε αφήσει και το είχα αφήσει για αρκετό καιρό, την περίοδο που τα παιδιά μου ήταν μικρά και ήμουν διαρκώς κουρασμένη.

Αρχικώς ταράχτηκα. Δεν το πίστευα ότι κάτι τέτοιο ήταν πιθανό, αλλά συνέβη. Για αρκετά χρόνια ( 3 – 4) δεν είχα όρεξη να διαβάσω σχεδόν τίποτα.

Ό,τι διάβασα τελικά εκείνη την περίοδο το διάβασα ανόρεχτα. » Η Μυστική Ιστορία«της Ντόνα Τάρτ, ήταν ένα από αυτά τα βιβλία. Θυμάμαι ότι το άφησα μισό και τότε θεώρησα ότι ήταν πλαδαρό κι αδιάφορο!!! 

Όταν το ξανέπιασα (αφού είχα διαβάσει την «Καρδερίνα» της ίδιας  κι είχα ενθουσιαστεί) δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Είχα αποκτήσει μια νέα αγαπημένη συγγραφέα.

 

Πάρε μια ιδέα εδώ για την ωραία τριπλέτα της Τάρτ, κι όχι μόνο.

 

Τί έκανα; Απλά αφέθηκα στην εσωτερική αυτή «υπόδειξη», αφού συνειδητοποίησα ότι ήταν μάταιο να με πιέζω. Έτσι, δεν διάβαζα!

Έδειξα υπομονή και “το φαινόμενο” σιγά-σιγά υποχώρησε. Άνοιξε και πάλι πεδίο λαμπρό στην αναγνωστική μου πορεία. 

Έκτοτε προσπαθώ να ακολουθώ κάποιες γενικές γραμμές στο διάβασμα ώστε να παραμένει απολαυστική διαδικασία .

 

Μια από τις βιβλιοθήκες μου – φώτο από Νόα

 

Διαβάζω ό,τι πέσει στο χέρι μου κι αν μου αρέσει το συνεχίζω. Αν όχι, το κόβω μαχαίρι.

Προσπαθώ να μην αφήσω βιβλίο νωρίτερα από την 30η σελίδα . Έχω διαπιστώσει ότι θέλει λίγο χρόνο να σε κερδίσει ένα βιβλίο και οι 30 σελίδες είναι μια φιλότιμη προσπάθεια από τη μεριά του αναγνώστη. Ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει εκτός από δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Αφήνω αμέσως ένα βιβλίο που καταλήγω ότι δεν μου αρέσει. Έχω αφήσει αριστουργήματα της λογοτεχνίας “εκτός” και δεν με πειράζει. Απλά δεν είμαι σε φάση για το βιβλίο αυτο. Ίσως να μην είμαι και ποτέ.

 

Αγοράζω μόνη μου τα βιβλία μου συνήθως από «φυσικά» βιβλιοπωλεία.

Με τρελαίνει η διαδικασία. Μπορώ να χαθώ σε ένα βιβλιοπωλείο για ώρες! Ξέρω πως δεν είμαι καθόλου “low waste” friendly σε ό,τι αφορά στο διάβασμα, μιας και προτιμώ τα βιβλία στην παραδοσιακή “χειροπιαστή” τους μορφή. Οκ, και τα ηλεκτρονικά καλά είναι αλλά προτιμώ τη βιβλιοδεσία, η οποία είναι για μένα τέχνη στην εκλεπτυσμένη της μορφή. Τελευταίο ηλεκτρονικό που αγόρασα είναι ο “Ευγένιος Ονέγκιν” του Πούσκιν, από τον οποίο δεν έχω ξαναδιαβάσει τίποτα. Ιανός on line.

 


Σχετικά με τις no-waste ανησυχίες μου μπορείτε να διαβάσετε : «Zero Waste! Βάλτε ένα μηδενικό στη ζωή σας!«. Όσο βέβαια το μελετώ καταλήγω ότι ο όρος low-waste είναι σωστότερος και πιο ανθρώπινος.


 

Δεν διαβάζω για να φτιάξω βιβλιοθήκη!

Κάποτε είχα παρευρεθεί σε μια συζήτηση, όπου ένα κύριος έλεγε ότι δε νοείται αναγνώστης που δεν έχει φτιάξει “βιβλιοθήκη”, εννοώντας να έχει άπαντα συγγραφέων και μελετημένο το έργο τους.

Δεν μπορούσε κατά την άποψή του να θεωρείται κάποιος καλός αναγνώστης και να μην έχει σειρά αρχαίων κλασικών για παράδειγμα. Ή σειρά Ρώσων (μαζί με τις βιογραφίες και τις αναλύσεις του έργου τους) ή σειρά…….δεν έχει νόημα να συνεχίσω.

Διαβάζω…άρα είμαι αναγνώστης. Αν θα γίνω καλό ή κακός αναγνώστης, αυτό είναι άλλο θέμα, αν κι αυτό τελικά ως ερώτημα μπορεί να μην έχει καμία πρακτική αξία. Ο καθένας είναι ό,τι είναι τελικά.

Ιστορία του κυρίου αυτού με οδηγεί στο εξής:

 

Ούτε για τα μάτια του κόσμου διαβάζω.

Το διάβασμα είναι μια  διαδικασία απελευθέρωσης για μένα…για μένα…για μένα…να το ξαναπώ αυτό το τελευταίο;;;;

 

Προσοχή στις μεταφράσεις!

Δεν είμαι ειδική, αλλά πιστεύω ότι πολλές μεταφράσεις δεν είναι καλές. 

Ο μεταφραστής χρειάζεται να έχει βαθιά καλλιέργεια, πολλή αναγνωστική εμπειρία, αλλά κι αρκετή εμπειρία πάνω στο θέμα με το οποίο θα ασχοληθεί ώστε να καταφέρει να μεταφράσει αποδίδοντας όλο το νόημα και την αίσθηση του βιβλίου. 

Προτιμώ το πρωτότυπο λοιπόν, αν η μετάφραση δεν είναι τσεκαρισμένη, ή αν κάτι δεν μου πάει σε κάποιο βιβλίο που έμπιστες πηγές μου έχουν προτείνει ως «καλό».

Ακόμη κι αν το πρωτότυπο είναι σε ξένη γλώσσα (που κατέχω φυσικά).

Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνετε κάθε λέξη. Μην ανησυχείτε! Έτσι κι αλλιώς είναι σίγουρο! Από τα βιβλία που διαβάζουμε συγκρατούμε λίγα πράγματα και πολλή αίσθηση. Αυτή, θα την εισπράξετε μια χαρά κι από το ξενόγλωσσο. Πάνω στην αρχή αυτή έτσι κι αλλιώς στηρίζεται και η διαδικασία της φωτο – ανάγνωσης.

 

Αγαπημένη γωνιά! – φωτό από Νόα

 

Προσπερνώ τις βαρετές περιγραφικές σελίδες.

Είπαμε, δεν προδίδουμε κανέναν . Τα βιβλία δεν είναι πεδία μαχών, ούτε “ανένδοτος αγώνας” με το χρόνο και την υπομονή μας.

 

Διαβάζω αυτό που λέμε σπουδαίους κλασικούς συγγραφείς.

Υπάρχει λόγος που είναι μεγάλοι! Κάποτε ξεκίνησα μια προσπάθεια να διαβάσω αριστουργήματα της λογοτεχνίας και κατέληξα να έχω στα χέρια μου βιβλία που μας πρότειναν όταν ήμασταν παιδια (κι όχι μόνο).

Αρκετοί συνάδελφοι μου, βλέποντας ένα βιβλίο, είπαν: “Μα καλά! Αυτό διαβάζεις; Αυτό το διάβαζα στο σχολείο!” Σαν να είναι κάτι ξεπερασμένο και περιττό.

Αν το είχα διαβάσει στο σχολείο θα είχα καταλάβει τα μισά και θα είχα νιώσει ακόμη λιγότερα.

 

Σημείωση: Αξέχαστη η τελευταία- τελευταία σκηνή που περιγράφει ο Στάινμπεκ στο “Τα Σταφύλια της οργής”. Για μένα αξίζει να διαβαστούν δυο τόμοι (ανάλογα την έκδοση) μόνο και μόνο για τη σκηνή αυτή. Σας αφήνω με την απορία!

Υπάρχει κατάλληλη εποχή για βιβλίο λοιπόν;

Ναι και όχι φυσικά.Ό,τι πάρεις πήρες τελικά από ένα βιβλίο. Αν θες το ξαναδιαβάζεις και παίρνεις κι άλλα!

 

Διαβάζω μόνο ό,τι ταιριάζει στη διάθεσή μου.

Έτσι ξέρω ότι θα βρω σίγουρα χρόνο μέσα στη μέρα μου να διαβάσω. Μερικές φορές, δε βλέπω την ώρα και τη στιγμή να πιάσω το βιβλίο στο χέρι μου.

 

Κάθε φορά που τελειώνω ένα βιβλίο σημειώνω στην πρώτη σελίδα το μήνα και το έτος που το τελείωσα. Υπάρχουν πολλά βιβλία που δεν θυμάμαι πια ότι τα διάβασα.

 

Αποφεύγω να δανείζω και να δανείζομαι βιβλία. Προτιμώ να σου το αγοράσω και να στο κάνω δώρο παρά να σου το δανείσω. Τί να πω….έχω πολλά προβλήματα!

 

 

Ακόμη δεν οργανώνω τα ράφια με τα βιβλια μου.

Αυτή η συνήθεια, με κάποιον τρόπο συντηρεί την αφέλεια και την ανεμελιά, μια αίσθηση που θέλω να κρατήσω ζωντανή στη διαδικασία του διαβάσματος, η οποία τόσο πολύ μου θυμίζει την παιδικότητά μου!

Τα διαβασμένα, μπαίνουν όπου βρω χώρο να τα τοποθετήσω. Η αλήθεια είναι ότι ψάχνοντας ένα βιβλίο, πρέπει να ξοδέψω πολλή ώρα, ειδικά αν έχω πολλά χρόνια που το έχω διαβάσει.

Ίσως μια γενική ομαδοποίηση θα έπρεπε να την κάνω. Π.χ ξένοι συγγραφείς -Έλληνες συγγραφείς ή ίσως αλφαβητικά…δεν έχω καταλήξει. Όχι όμως κάτι περισσότερο.

Γενικά βρίσκω κάπως αυτιστική την ανάγκη για τάξη στα πάντα. Λίγο παρά φύση βρε παιδί μου! Παρόλα αυτά είναι πολύ στη μόδα!

 

 

Σημειώνω πάνω στο βιβλίο ό,τι μου κάνει εντύπωση.

Πρόσφατα έμαθα ότι υπάρχει επιστήμη πίσω από αυτή τη διαδικασία που ονομάζεται Marginalia, “σημειώσεις περιθωρίου” ελληνιστί. Επίσης υπάρχουν και συγγραφείς με επικά δείγματα σχολιασμού (marginalia) επί των βιβλίων που διάβαζαν. Πρωταθλητής ήταν ο Έντγκαρ Άλαν Πόε. Ρίξτε μια ματιά εδώ, άρθρο από το brainpickings.

 


 

Θα σας αφήσω με χαρά που έγραψα για ένα από τα πιο αγαπημένα μου θέματα. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι με το που θα πατήσω publish, θα μου έρθουν στο μυαλό πολλές ακόμη αναγνωστικές συνήθειες που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Το τελευταίο μου ανάγνωσμα ( δεν έχει τελειώσει ακόμη ) το οποίo απολαμβάνω πολύ-πολύ!

Είναι το “ Μόνο λίγα χιλιόμετρα” . Ένας αριθμός συναντήσεων – συνεντεύξεων ανάμεσα στον δημοσιογράφο Μάκη Προβατά και την ιστορικό και καθηγήτρια Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Μαρίας Ευθυμίου.

Οι συνεντεύξεις αυτές μετατράπηκαν πολύ επαγγελματικά και άκρως μαγευτικά σε βιβλίο για να το απολαύσουμε όχι μόνο όσοι αγαπάμε την ιστορία αλλά και την μοναδική τέχνη του να παίρνει κανείς συνέντευξη.

Θα ήθελα να πίνω καφέ για τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα με την κυρία Ευθυμίου! Το βιβλίο αυτό, πρωτοανέφερα στο newsletter της εβδομάδας που πέρασε. Eίναι ήδη γεμάτο σημειώσεις κι υπογραμμίσεις! Η marginalia μου !

 

Στο εβδομαδιαίο μου newsletter, μοιράζομαι μαζί σας  τα post του blog αλλά κι όλα τα link που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον μέσα στην εβδομάδα που πέρασε.

Πριν φύγω μια ερώτηση.

Ποιές είναι οι δικές σας προσωπικές αναγνωστικές συνήθειες ή ιεροτελεστίες;

Αφήστε το σχόλιό σας ή απαντήστε εδώ!

Noa's Newsletter!

Great ideas and Fresh news!

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

 

Καλή απόλαυση!

Νόα

 

 

(Visited 44 times, 1 visits today)

3 Comments

  1. Δώρα 18/09/2018 at 12:09

    Καλημέρα σου! 🙂 Προσωπικά είμαι βιβλιοφάγος που λένε, μ’ αρέσει πολύ να διαβάζω και είναι μία αγαπημένη συνήθεια από παιδί ακόμα μέχρι τώρα (είμαι 29 χρονών).
    Οι προσωπικές μου αναγνωστικές συνήθειες είναι ότι μου αρέσει να σημειώνω πάνω στο βιβλίο φράσεις ή προτάσεις που μου αρέσουν ή μου κάνουν εντύπωση, όπως έγραψες κι εσύ. Δεν ήξερα ότι υπάρχει όρος γι’ αυτό, μ’ άρεσε που το έμαθα κι έτσι! Μάλιστα σαν έφηβη συνήθιζα να έχω ένα τετράδιο για να τις γράφω (μαζί με το τίτλο βιβλίου και όνομα συγγραφέα) και να τις διαβάζω «μαζεμένες» όταν έχω όρεξη ή ψάχνω κάτι να με παρακινήσω ή να εμπνευστώ γενικότερα.
    Και μία ακόμη συνήθεια είναι ότι όταν ψάχνω καινούρια βιβλία εκτός από την περίληψη στο πίσω μέρος του βιβλίου, συνηθίζω να διαβάζω τις δυο πρώτες γραμμές του βιβλίου κι αν μ’ αρέσει η αρχ΄΄η του (ο τρόπος έκφρασης), το παίρνω, αλλιώς το προσπερνάω.

    Reply
    1. Noa 18/09/2018 at 17:44

      Πολύ χαίρομαι όταν ακούω για βιβλιοφάγους! Έχουμε κάτι κοινό. Μακάρι να διάβαζα όσο ήθελα και να ταξίδευα στα μέρη που postάρεις!
      Ούτε εγώ γνώριζα για τη marginalia…Είδες όσο διαβάζεις μαθαίνεις!
      Τελικά δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο αυτό …υπάρχουν κι άλλοι μυστήριοι! Χα χα!

      Reply
      1. Δώρα 19/09/2018 at 10:07

        Χαχα είμαστε πολλοί! Μακάρι να ταξίδευα κι εγώ στα μέρη που ποστάρω… χαχα! Αλλά δεν απογοητεύομαι.. όσο ζω ελπίζω! 😉

        Reply

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *