ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΣΤΗ ΣΤΟΑ ΜΠΟΛΑΝΗ

 

by Noa

Η στοά Μπολάνη είναι ένα από τα ωραιότερα σημεία του κέντρου της Αθήνας και ειδικά πίνοντας μια ζεστή, «φθινοπωρινή» σοκολάτα. Όμως, για να την απολαύσει κανείς πρέπει να την επισκεφτεί πρωί. Όταν λέω πρωί εννοώ με το φως της μέρας και κατά προτίμηση καθημερινή με τα μαγαζιά και τις γύρω εταιρίες και γραφεία σε λειτουργία. Είναι κατεξοχήν σημείο που αναδεικνύεται από τους ρυθμούς, τους θορύβους και τη μυρωδιά της εργάσιμης πλευρά της ζωής.

Η βόλτα με τα πόδια στο κέντρο της Αθήνας είναι μια από τις μεγάλες απολαύσεις της δικής μου καθημερινότητας στη δύσκολη αυτή αλλά πανέμορφη πόλη. Δεν είμαι από αυτούς που αποκαλούν την Αθήνα κούκλα. Είμαι σίγουρα μια όμως από αυτούς που ισχυρίζονται ότι η ζωή στην Αθήνα έχει και ωραίες εκπλήξεις, όπως και γωνιές μοναδικές. Είναι μια μεγαλούπολη με κρυμμένους θησαυρούς και άγνωστη ιστορία, όπως όλες οι μεγαλουπόλεις.

Ένας από τους αγαπημένους μου δρόμους στην Αθήνα λοιπόν είναι η Κολοκοτρώνη. Για σήμερα, Κολοκοτρώνη 3 Στοά Μπολάνη.

Η στοά έχει δυο εισόδους. Μια στην Κολοκοτρώνη 3 και μια στη Βουλής 7.

Εγώ μπήκα από την Κολοκοτρώνη και προσπερνώντας το κατάστημα Καλογήρου το οποίο δεν κοιτώ ποτέ, όχι από άποψη αλλά από συνήθεια, προχώρησα σε μια είσοδο πανέμορφη.

Θα αναφέρω μόνο τα μαγαζιά που εκείνη τη μέρα μου τράβηξαν την προσοχή.

«42» – Στοά Μπολάνη by Noa

«42» – Στοά Μπολάνη

Στα δεξιά με υποδέχτηκε το «42». Το μαγαζί πρόσφατα «άλλαξε χέρια» και δεν ξέρω αν θα συνεχίσει την παράδοση του Χρήστου (τέως ιδιοκτήτη) στα εξαιρετικά κοκτέιλ, ή αν θα δώσει έμφαση σε κάτι διαφορετικό. Πάντως το μαγαζί δείχνει ανανεωμένο, πολύ σικάτο και ήταν ανοιχτό στις 12 παρά το πρωί-μεσημέρι που πήγα εγώ. Μάλλον λοιπόν θα είναι all day στέκι και να υποθέσω ότι θα λειτουργεί με καφέ και ίσως με φαγητό; Δεν ξέρω, δεν κάθησα για να δω κατάλογο ούτε έχω ακούσει κάτι σχετικό. Το μόνο που ξέρω είναι ότι το μαγαζί έχει ήδη φτιάξει στο παρελθόν όνομα και καλή πελατεία και ότι το ανέλαβαν άνθρωποι «της δουλειάς». Άρα έχει όλο τα εχέγγυα να πετύχει.

Θα καθόμουν εκεί αν δεν έπεφτε το μάτι μου, ευθεία μπροστά, στο βάθος της μιας πλευράς της στοάς, στο…

 

«Σοκολάτα 56» by Noa

 

«Σοκολάτα 56»

…το οποίο μετακόμισε εκεί φεύγοντας από μια άλλη στοά, αυτή στην Ερμού 56.

Η σοκολάτα είναι συνδεδεμένη με την ύπαρξή μου. Έχει μια γεύση απαλή, ζεστή, φευγαλέα όσο τίποτε άλλο! Γεύση αξεπέραστη!

Μου αρέσει πολύ η σοκολάτα γάλακτος, το δηλώνω και πλέον δε νιώθω καθόλου ντροπή να το φωνάξω κιόλας! Είμαι κατεξοχήν παιδί της ΙΟΝ και κυρίως ΙΟΝ αμυγδάλου χωρίς να έχω αφήσει καμιά άλλη μάρκα (ελληνική, πρώην ελληνική είτε ή ξένη) παραπονεμένη. Υπάρχει πολύς κόσμος που στο άκουσμα σοκολάτα γάλακτος, ξινίζει κάπως και αμέσως μετά προσθέτει: «Α! Όχι, εγώ τρώω μόνο μαύρη σοκολάτα. Να! Ένα δυο κομματάκια, κάνει πολύ καλό και στην υγεία!». Παλιά όλους αυτούς τους κοίταζα καλά-καλά και νόμιζα πως εγώ έκανα κάπου λάθος. Σαν να έφταιγα που προτιμούσα τη σοκολάτα γάλακτος και θα πάθαινα και τίποτα από πάνω διότι δεν ήταν υγιεινή! «Και τί είπε;» αναρωτιόμουν, «ένα δυο κομματάκια;» κι εγώ γιατί το θεωρώ φυσιολογικό να τη φάω όλη μια κι έξω και να κρατιέμαι κιόλας από μια δεύτερη;

Τέλος πάντων! Άβυσσος η ψυχή των ανθρώπων και δεν θα την χαρτογραφήσω εγώ, σίγουρα πράγματα.

Ξαναγυρνάω στο «Σοκολάτα 56». Το μαγαζί είναι σαν ένα τόσο δα διαμέρισμα μιας άλλης μεγαλούπολης και μιας άλλης εποχής πιο ρομαντικής. Έργα τέχνης και ιδιαίτερες, διακοσμημένες με τρομερό μεράκι γωνιές. Η ευγένια κι η φιλικότητα είναι χαρακτηριστικά των ανθρώπων του μαγαζιού χωρίς καθόλου να υπάρχει κάτι το  υπερβολικό και ψεύτικο.

Ήπια μια σοκολάτα, δε θυμάμαι δυστυχώς το όνομα στον κατάλογο, πάντως ήταν από τον ειδικό κατάλογο με τις σοκολάτες ροφήματα. Μαύρη σοκολάτα με όξινες νότες. Το ρόφημα ήταν πολύ νόστιμο, πηχτό τόσο όσο μου αρέσει και επιτέλους, όχι καυτό. Μπορούσα να πιω από την πρώτη κιόλας στιγμή χωρίς να κάψω τη γλώσσα μου.

Hot Chocolate by Noa

Υάρχει όμως ένα σοβαρό μείων εδώ. Πολύ μικρή ποσότητα για τα 6 ευρώ (ήταν από τις μέσης τιμής σοκολάτες, χωρίς να υπάρχουν αριθμητικά πολλές φθηνότερες επιλογές).

Σερβιρίστηκε σε κούπα μεγέθους μονού καπουτσίνο και δεν μπορούσε με τίποτε να γίνει απολαυστική η κατανάλωσή της!

Για μένα σοκολάτα ρόφημα σημαίνει αρχικά να πιάνεις την κούπα, απαραιτήτως μεγάλη, και ζεσταίνεις και τα δυο χέρια. Μετά προσεγγίζεις τη μύτη για να δώσει εντολή στον εγκέφαλο για την απόλαυση που ακολουθεί. Μετά πίνεις πρώτα μια μικρή και μετά καπάκι μια μεγαλύτερη γουλιά από το ρόφημα που όπως είπαμε είναι πολύ ζεστό αλλά όχι καυτό.

 

 

Αυτό χθες έλειψε! Η κούπα πολύ μικρή, πιανόταν με τα δυο δάχτυλα του ενός χεριού. Παρόλο που το προϊόν το ίδο ήταν πεντανόστιμο ένιωσα κάπως σαν «υπερφορολογημένη». Κάποιος μου είχε πάρει το 50% της απόλαυσής μου.

Για να μην αφήσω το αρνητικό να κυριαρχήσει, να ξαναπώ ότι η σοκολάτα ήταν πολύ νόστιμη και ο διάκοσμος του μαγαζιού υπέροχος και δυσεύρετος. Εμείς καθίσαμε έξω, στα τραπεζάκια της στοάς χαζεύοντας τους περαστικούς κα ι το ακριβώς απέναντι μαγαζί.

 

Sir Barber – Στοά Μπολάνη by Noa

 

Sir Barber – Στοά Μπολάνη

Απέναντι από το Σοκολάτα 56, ένα μοντέρνο μπαρμπέρικο, μικρό και πανέμορφο με φυσιολογικές τιμές και ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Οι συνδυασμοί των χρωμάτων στη διακόσμηση του μαγαζιού υπέροχοι!

Μέσα ξυριζόταν κάποιος με φαλτσέτα!!!

 

Νυχάδικο – Στοά Μπολάνη

Παραδίπλα νυχάδικο όμορφο, μικρό που αν δούλευα στο κέντρο θα το επισκεπτόμουν σίγουρα.

Και τα δυο τελευταία καταστήματα που ανέφερα έχουν ομοιόμορφη ξύλινη επένδυση στο εξωτερικό τους. Αυτή η ομοιομορφία δίνει στο κομμάτια αυτό της στοάς μια αίσθηση ενότητας κι «αλληλεγγύης», πράγμα καθόλου άσχημο ή βαρετό.

 

Low Profile cafe – Στοά Μπολάνη via Oneman

Low Profile – Στοά Μπολάνη

Το Low Profile, μαγαζί με μεγάλη ιστορία! Με all day λειτουργία που όμως από νωρίς το βράδυ μετατρέπεται σε “ποτάδικο”,όπως κι όταν ήταν στην Αμερικής στο Κολωνάκι. Εγώ εκεί το γνώρισα, όσο δούλευα γραμματέας στη Σούτσου και πήγαινα εκεί για σύντομο καφέ κατά τις 12:00. Συναντούσα πολύ συχνά τον συγγραφέα Αντώνη Σουρούνη ο οποίος ήταν θαμώνας και κρυφάκουγα τις απόψεις του και τις απολαυστικές ιστορίες του. Τρομερός τύπος! All time Classic το Low Profile, αλλά για μένα ένας κύκλος που έχει κλείσει πια για τα καλά. Με επίκεντρο τον ξύλινο διάκοσμο και τις «αριστερές» παρουσίες συνεχίζει την θαυμάσια και cult πoρεία του στο χρόνο.

 

Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι βγαίνοντας από τη στοά προς τη Βουλής πια στα δεξιά μας βρίσκουμε το «7 Jockers», μαγαζί ταυτισμένο με τη νυχτερινή ζωή της οδού Βουλής αλλά όχι τόσο και με την πρωινή της ζωή γι’ αυτό και δεν θα επεκταθώ.

 

Η εικόνα της οδού Βουλής που αντικρίζει κανείς βγαίνοντας από τη στοά Μπολάνη δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική. Σε αντίθεση με την πανέμορφη Παλιά βουλή που αφήνει κανείς πίσω του για να μπει στη στοά από την Κολοκοτρώνη, η έξοδος στη Βουλής θα μπορούσε να θεωρηθεί έως και «αστικό έγκλημα». Δεν παύει όμως να είναι χαρακτηριστικό δείγμα  του εμπορικού κέντρου της παρακμιακής και ταλαιπωρημένης Αθήνας μας.

 

Επιδιώξτε τη βόλτα σας στη στοά και γενικά στο σημείο αυτό της Αθήνας. Θα γεμίσετε αθηναϊκές γεύσεις και μυρωδιές.

 

Καλά να περάσετε

 

Νόα

 


 

 

 


Διαβάστε επίσης

 

via in2life.gr

Αθηναϊκές Στοές: Ο σκεπαστός δρόμος είχε τη δική του ιστορία

Τα αγαπημένα μας στέκια για aperitivo

 

CREME ROYALE: Η καλύτερη μπουγάτσα της Αθήνας

(Visited 7 times, 1 visits today)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *