Στο «Μάτι» του κυκλώνα!

 

 

Ποιός θα φανταζόταν λίγες μέρες πριν, πως στο όμορφο «Μάτι», το καλοκαιρνό θέρετρο ελάχιστα χιλιόμετρα από το αθηναϊκό κέντρο, θα εκτυλισσόταν μια τέτοια εθνική τραγωδία! Η περιοχή, μπήκα κυριολεκτικά στο μάτι του κυκλώνα, από τον οποίο ψυχολογικά δε θα ξαναβγεί ποτέ!


Η ζωγραφιά του post είναι «παρμένη» από το διαδίκτυο αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να έχει φτιαχτεί από κάποιον μικρό φίλο που παραθέριζε στο Μάτι ως και πριν λίγες μέρες!

Με ξεπερνάει αληθινά το γεγονός ότι κάηκαν και πνίγηκαν δεκάδες άνθρωποι μόνο λίγες μέρες πριν.

Πάει! Αυτοί έφυγαν!

Και τώρα;

Μέσα στα περίπου 45 χρόνια βίου, έχω ζήσει (όχι προσωπικά ευτυχώς) πολλές τραγωδίες και φυσικές καταστροφές. Έχω δηλαδή παρακολουθήσει την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων από μια πολιτεία που ΔΕΝ βελτιώνεται ποτέ επαρκώς. Δηλαδή, μιλάμε για μια αντιμετώπιση επιπέδου “μπαλώνω πληγές” και ως συνολικός κρατικός οργανισμός μένω εκεί, πάντα στάσιμος.

  • Σεισμοί άπειροι κι άρα ξεσπιτωμένοι εκατοντάδες! Θύματα πάμπολλα.
  • Πλημμύρες άπειρες κι ακόμη ρέματα κλειστά!
  • Πυρκαγιές που έχουν καταστρέψει τεράστιες εκτάσεις γης και μεγάλες περιουσίες (σε σύνολο) απλών ανθρώπων.
  • Χωριά έχουν εξαφανιστεί ολόκληρα λόγω καιρικών και γενικότερα φυσικών φαινομένων χωρίς να έχει προβλεφθεί κι επιβληθεί μετεγκατάσταση  κατοίκων.

Σίγουρα δεν είμαι στατιστική υπηρεσία και δεν μπορώ να μιλήσω με νούμερα. Μιλάω μόνο από την εμπειρία και τις μνήμες μου.

Θα σταθώ σήμερα στο εξής!

Όλα αυτά που προανέφερα ναι…έχουν όλα τις κοινωνικές, πολιτικές και ατομικές προεκτάσεις τους! Όμως μόνο λίγοι φαίνεται να ασχολούνται με τις ψυχολογικές προεκτάσεις, οι οποίες καθορίζουν την ποιότητα της κοινωνίας όπου ζούμε και κυρίως της κοινωνίας που οραματιζόμαστε!


Το μετατραυματικό στρες όλων αυτών των ανθρώπων που έχουν βιώσει αυτού του είδους τα απειλητικά ή και καταστροφικά γεγονότα μπορεί να καθορίσει αφενός μεν την προσωπική τους ζωή αφετέρου δε την κοινωνική ζωή όλων μας.


 

Πάρτε μια ιδέα για το πώς εξελίσσεται το μετατραυματικό στρες στο άρθρο αυτό.

 

Μπορεί μην ζήσαμε άμεσα μια πυρκαγιά όπως αυτή της εβδομάδας που διανύουμε. Ίσως όμως το έχει ζήσει η δασκάλα του παιδιού μας που θα πάει σχολείο σε δύο μήνες από τώρα. Ίσως ο οδηγός του πούλμαν που θα μας ταξιδέψει σε μια γειτονική πόλη. Ίσως…ίσως…όλοι μας κάποια στιγμή βρεθούμε σε μια τόσο δύσκολη θέση που θα μας είναι αδύνατο να τη διώξουμε από το μυαλό μας για λίγο ή και ποτέ πλέον!

Η άνθρωποι στις κοινωνίες αλληλεξαρτώνται με κάποιον τρόπο και η συμπεριφορές και οι ψυχολογίες τους αλληλοεπηρεάζονται και διαμορφώνουν το κλίμα στο οποίο μεγαλώνουμε όλοι μας. Εμείς, τα παιδιά μας, οι γονείς μας…όλοι!

Εννοώ ότι καήκαμε όλοι στο Μάτι!

Αυτός που φαίνεται να το κατανοεί λιγότερο είναι η πολιτεία!

Είναι σίγουρα ουτοπικό να περιμένουμε από το κράτος να τα κάνει όλα τέλεια. Δικαιούμαστε όμως ( για να μην πω υποχρεούμαστε ως πολίτες) να απαιτούμε να βελτιώνει τις δράσεις του, να μαθαίνει από τα λάθη του και να μην επαναλαμβάνει οι ίδιες αμαρτίες. Τη δική μας αμαρτία, το κράτος αυτό δεν μας τη δικαιολογεί ποτέ άπαξ και τη διαπιστώσει! Εμείς γιατί καλούμαστε να σιωπήσουμε και να συμβιβαστούμε με την κατάντια αυτή, τη διαπιστωμένη και σχεδόν “καθαγιασμένη”;

Το post δεν έχει κομματικό χρώμα, με αφήνει αδιάφορη πλέον κάτι τέτοιο.

Την εβδομάδα που μας πέρασε, ό,τι κατάφερε να σωθεί, σώθηκε αποκλειστικά και μόνο από τον εθελοντισμό, την ανθρώπινη αλληλεγγύη και από τον “στρατηγό άνεμο” που έπαψε ξαφνικά να φυσάει.

 

Μπράβο σου ελληνικό κράτος! Καταπληκτικό σχέδιο!

 

Ειλικρινή μπράβο πάνε:

 

Στους εθελοντές! Αν και για κάποιους είναι κάπως “πειραγμένοι” έρχονται κάποιες τέτοιες στιγμές που βασιζόμαστε στην τρέλα που έχουν για στήριξη και αλληλεγγύη! Ευχαριστούμε!

 

Στα ΜΜΕ που ενημέρωναν αδιάκοπα κι έτσι “πήραν πρέφα” κάποιοι για τη σοβαρότητα της κατάστασης και ξέφυγαν από τον κίνδυνο.

 

Στα καϊκάκια από τα πέριξ που έσωσαν γυναικόπαιδα κι όχι μόνο.

 

Στους παππούδες και γιαγιάδες που φιλοξενώντας τα εγγονάκια τους αναλαμβάνουν τεράστιες ευθύνες.

 

Σε όλους όσοι ακόμα είναι στα σημεία του πόνου και βοηθούν όλους όσους χρειάζονται στήριξη.

 


Να θυμίσω στο σημείο αυτό ότι η πολιτεία ( δηλαδή το σύνολο των πολιτών και η διαχείριση των κοινών τους) διαθέτει σύστημα δικαιοσύνης, τον δεύτερο πυλώνα της δημοκρατίας. Το σύστημα αυτό είναι γεμάτο εισαγγελείς παντός επιπέδου, που τους σπουδάσαμε “εμείς” για να υπηρετήσουν και να λειτουργήσουν προς όφελος του κοινού καλού, δηλαδή “ημών”. Ήδη έχει κινηθεί εισαγγελική έρευνα αλλά όχι όμως τέτοια που να καλύπτει το σύνολο των ευθυνών. Υπάρχουν αξιώματα που καταλήφθηκαν από “ονοματεπώνυμα” δεκαετίες τώρα μέχρι και σήμερα.

Κύριοι εισαγγελείς ξεκινήστε από αυτά!

Έχουμε ανάγκη από ηγέτες! Καιρός να αποκαλυφθεί ο επόμενος! Για να γίνει αυτό πρέπει να τον απαιτήσουμε!

Σαν το Μάτι, την Κινέτα  και τη Μάνδρα, υπάρχουν κι άλλες περιοχές, άναρχες, παράνομα χτισμένες και καταπατημένες, κάποιες ολόκληρες εκτός σχεδίου πόλης. Όταν αποδεχόμαστε ως κράτος, ότι όλα πήγαν τέλεια, είναι σα να λέμε ότι θα καούν και θα πνιγούν εκατοντάδες ακόμη άνθρωποι!


Χρήσιμα στοιχεία για τα πρόσφατα γεγονότα

 

 

 

Τα συλλυπητήριά μου σε όλους όσοι πονάτε και μετράτε τις πληγές σας!

 

Νόα

(Visited 59 times, 1 visits today)

1 Comment

  1. Pingback: Σεπτέμβριος: Ο αισιόδοξος μήνας!

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *