ΤΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΥΡΡΟΥ!

 

Εδώ και πολλές μέρες προσπαθώ να μαζέψω τις σκέψεις μου και να γράψω ένα μικρό post πιο… γυναικείο!

Δεν μπορώ να σας κρύψω ότι όταν «κολυμπάω» στο αγαπημένο μου pinterest και στο bloglovin’ ως επί τω πλείστoν χαζεύω χειροτεχνίες, κατασκευές, post ομορφιάς και διακόσμησης, styling και διάφορα άλλα τέτοια αγχολυτικά.

Δεν ήμουν ποτέ τύπος του “surfin’ ” αλλά από τότε που έγινα αναγκαστικά εκτός από full time μαμά και full time νοικοκυρά αναλαμβάνοντας όλο το βάρος των οικειακών εργασιών κατ’ αποκλειστικότητα, έβαλα και το surfάρισμα στο καθημερινό πρόγραμμα. Ξοδεύω πλέον πολύ περισσότερες ώρες στο σπίτι από ότι παλιότερα που το «φαρδύτερο» πορτοφόλι μου επέτρεπε συχνά οικιακή βοηθό και τα είχα σχεδόν όλα έτοιμα κι άρα μου προσφερόταν αρκετός ελεύθερος χρόνος να κάνω βόλτες και να ψωνίζω πράγματα που μου άρεσαν.

Έτσι, στην νέα τάξη πραγμάτων, το διαδύκτιο έγινε το  διάλειμμά μου, το μικρό μου ταξιδάκι σε ωραία μέρη όπου δεν μπορούσα να πάω διαφορετικά εκείνη τη στιγμή που ήθελα. Έπαιρνα ιδέες για τακτοποίηση και οργάνωση σπιτιού, συμβουλές ομορφιάς και διάφορα άλλα τέτοια ευχάριστα κι ανάλαφρα που μου έφτιαχναν τη μέρα.

Έτσι λοιπόν, μάλλον μου έκανε εντύπωση που ως τώρα δεν έχω postάρει τίποτα σχετικό με τα θέματα αυτά. Μάλλον νιώθω κάπως άβολα διότι δεν είμαι εξπέρ αν και σχεδόν κανένας από τους blogger που παρακολουθώ δεν είναι.

Κάνοντας μια ειλικρινέστερη προσέγγιση, θα έλεγα ότι μάλλον ως τώρα κάπως ντρέπομαι να εκτεθώ…. και εξηγούμαι.

Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον που έδινε μεγάλο βάρος στη γνώση, στη σοβαρότητα και στη στιβαρότητα των «πραγμάτων» και θέματα μόδας, ομορφιάς, διακόσμησης, διασκέδασης θεωρούνταν υπερτιμημένα και λίγο «δεύτερα».

Δεν ξέρω αν ήταν από αντίδραση, αλλά εμένα όλα αυτά μου άρεσαν πάντα και μου ηρεμούσαν την ψυχούλα ανοίγοντάς μου παράθυρα στο «διαφορετικό» και στο πιο ανάλαφρο που τελικά είχα ανάγκη.

Πολύ πιο αποενοχοποιημένα πλέον  λέω πως ναι… το πρώτο βιβλίο που πολύ συνειδητά επέλεξα να διαβάσω στα 15 μου για να δω τί είναι αυτός ο Ντοστογιέφσκι επιτέλους ήταν το «Έγκλημα και τιμωρία» και από τότε εγώ κι ο Φίοντορ γίναμε αχώριστοι για πολλά χρόνια ενώ την ίδια στιγμή ανυπομονούσα να έρθει το τελευταίο πενθήμερο του μήνα που κυκλοφορούσε το «Seventeen” (για όσες είστε μικρούλες ήταν αμερικάνικο περιοδικό μόδας για έφηβες με την ελληνική του έκδοση να κυκλοφορεί στη χώρα μας από το 1985 έως το 1991 ) το οποίο έβαζα τον μπαμπά μου να μου το αγοράζει.

http://www.famousfix.com/topic/seventeen-magazine-united-states-december-1988

Το ξεκοκκάλιζα με μέθοδο για να κρατήσει! Το πρώτο ξεφύλλισμα ήταν για να δω χαλαρά τις σελίδες και τα χρώματα. Άλλη μέρα, κοιτούσα τις σελίδες με τα ρούχα. Άλλη μέρα τις σελίδες με τα μοντέλα και πρόσωπα που μου άρεσαν κι άλλη μέρα διάβαζα άρθρα, συνεντεύξεις ξένων και Ελλήνων star. Τις τελευταίες μέρες του μήνα έφτανα να διαβάζω το άρθρο υποδοχής της διευθύντριας σύνταξης (editorial) και σιγά-σιγά με έπιαναν τα νεύρα μου διότι το περιοδικό, όσο κι αν δεν ήθελα να το πιστέψω, είχε τελειώσει! Αυτό πρέπει να ήταν γύρω στις 10 με 15 του κάθε μήνα οπότε και η αναμονή για το καινούριο τεύχος ξανάρχιζε.

Φτάνει όμως με την «προϊστορική» ανασκόπηση! Επιστρέφω στο σήμερα και φαίνεται πως οι ανάγκες του ενήλικου εαυτού μου παραμένουν περίπου ίδιες. Το μέσο μόνο έχει αλλάξει. Δε λέγεται seventeen αλλά blogging, pinterest κ.α

Μαγικές συνταγές ομορφιάς ενημερώνω ότι δεν έχω. Είμαι μια απλή γυναίκα, με ρυτίδες και χωρίς γνώσεις κοσμετολογίας που ψάχνω και πληροφορούμαι για τις εξελίξεις του χώρου της ομορφιάς σε «νορμάλ»επίπεδο χωρίς να καταφεύγω σε ακρότητες. Ότι γράφω εδώ είναι φυσικά μόνο προσωπικές επιλογές, χωρίς καμιά επιστημονική επιχειρηματολογία. Οπότε έχοντας ξεκαθαρίσει τα άνωθεν θα μοιραστώ μαζί σας μια τελευταία «ανακάλυψη ομορφιάς».

Παραθερίζω εδώ και πολλά χρόνια στο Πόρτο Ράφτη. Εκεί λοιπόν υπήρχε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ένα φαρμακείο – υπάρχει ακόμη φυσικά χωρίς να είμαι σίγουρη αν το διατηρεί ακόμη ο ίδιος φαρμακοποιός-  το οποίο επισκέπτονταν οι γονείς μου ως το κοντινότερό μας. Εκεί η μητέρα μου είχε ανακαλύψει κρέμες προσώπου που την είχαν ενθουσιάσει και τις οποίες παρασκεύαζε ο ίδιος ο φαρμακοποιός. Βασίζονταν στην ουσία «ένυδρο ευσερίνη«και τουλάχιστον στη μητέρα μου ταίριαζαν απόλυτα. Δοκίμασα κι εγώ, γύρω στα 35 μου, αυτή που μου πρότεινε ο φαρμακοποιός, αφού με περιεργάστηκε προσεκτικά και πράγματι μου ταίριαξε κι εμένα πολύ. Πήρα δυο αποχαιρετώντας το Πόρτο Ράφτη έναν Σεπτέμβριο και πέρασα περίπου δυο μήνες.

Τότε θυμήθηκα το ντουλάπι του παπού μου, που ήταν ένα μικρό παταράκι ψηλά στην κουζίνα του χωριού, όπου φιλούσε όλες τις πρώτες ύλες των φαρμάκων που έφτιαχνε. Ήταν φαρμακοποιός σε διάφορα χωριά της Ηπείρου, βόρειας και μη, τότε ακόμη που οι φαρμακοποιοί ήταν και λίγο γιατροί λόγω της αριθμητικής ανεπάρκειας των τελευταίων. Συνειδητοποίησα λοιπόν με την κρέμα, ότι το κανονικό επάγγελμα των φαρμακοποιών ήταν αυτό, δηλαδή να κατασκευάζουν φάρμακα ακόμη και «παραφάρμακα» βασισμένα σε ευεργετικά για τον ανθρώπινο οργανισμό συστατικά. Γι αυτό καταξιώθηκαναπό παλιά ως σημαντικά πρόσωπα, μιας και όσο καλύτεροι φαρμακοποιοί ήταν τόσο περισσότεροι άνθρωποι σώζονταν.

Από τότε ως τώρα δεν ξανασυνάντησα stand σε φαρμακείο να προωθεί τα δικά του καλλυντικά προϊόντα έως την προηγούμενη εβδομάδα.

Ο μεγάλος μου γιος, αντιμετωπίζει μια αυτοάνοση πάθηση, ευτυχώς όχι από τις  επικίνδυνες, και χρειάζεται κάποια εξειδικευμένα και κάπως σπάνια φάρμακα και συμπληρώματα διατροφής που δεν κυκλοφορούν ευρέως. Επισκεφτήκαμε σχεδόν όλα τα φαρμακεία της περιοχής μας αναζητώντας μια κρέμα την οποία δε βρήκαμε ποτέ. Σε ένα όμως από τα φαρμακεία ανακάλυψα επιτέλους ένα τέτοιο stand με καλλυντικά παρασκευασμένα από τον ίδιο τον φαρμακοποιό. Λίγες μέρες μετά επέστρεψα και αγόρασα δύο προϊόντα τα οποία χρησιμοποιώ εδώ και δύο εβδομάδες και είμαι ιδιαιτέρως ικανοποιημένη.

Το ένα είναι ένας ορός προσώπου και το δεύτερο μια αντιρυτιδική κρέμα προσώπου.

Ο ορός, σε συσκευασία των 30ml, είναι ενυδατικός και συσφικτικός, περιέχει υαλουρονικό οξύ, βιολογικό λάδι ελιάς, λάδι αργκάν, εκχυλίσματα αλόης κι αγγουριού, βιταμίνη Ε και Β5. Είναι ιδιαίτερα ευχάριστης υφής gel, ΔΕΝ περιέχει parabens, προπυλενογλυκόζη, ούτε και παραφινέλαιο. Μυρίζει υπέροχα και απορροφάται με το που ακουμπά στο δέρμα. Απλά τέλειος!

Η κρέμα είναι σε συσκευασία των 50 ml,αντιρυτιδική για όλους τους τύπους επιδερμίδας. Είναι δερματολογικά ελεγμένη και αυτή και για τους ευαίσθητους από εμάς ΔΕΝ έχει δοκιμαστεί σε ζώα. Επίσης δεν περιέχει parabens, σιλικόνες, παραφινέλαιο, προπυλενογλυκόζη και χρωστικές και είναι σχεδόν ουδέτερη σε άρωμα. Αυτό το ελάχιστο που αναδύεται θυμίζει καθαριότητα, υγεία και «γλυκιά μαμά». Όλα τα συστατικά των προϊόντων αναγράφονται στην ετικέτα μαζί με τις οδηγίες χρήσης της κρέμας. Το ότι έχει ετικέτα με πληροφορίες για τα συστατικά, τις οδηγίες χρήσης,  τα στοιχεία έγκρισης των αρμόδιων φορέων, όπως και  τα στοιχεία της εταιρίας που απλώς το συσκεύασε και τέλος το ότι δεν είναι μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση. Ίσως όλα αυτά να είναι απαραίτητα από το νόμο για να πωλείται κάποιο προϊόν. Όμως το ότι δεν παραβλέφτηκε καμιά λεπτομέρεια για μένα δείχνει μεράκι.

Η κρέμα απλώνεται πολύ εύκολα κι ενώ αρχικώς δίνει την αίσθηση αρκετά λιπαρής κρέμας για πρωινή χρήση, με το ελάχιστο μασάζ που γίνεται στο πρόσωπο απορροφάται πλήρως και το αφήνει ενυδατωμένο και δροσερό.

Το τελευταίο που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το όνομα του φαρμακοποιού που βρίσκεται στο καπάκι της κρέμας – Πύρρος. Ως μισή Ηπειρώτισσα, χαμογέλασα…Ο κύριος Πύρρος Αζίζι, μισός Βολιώτης και μισός Ιρανός χωρίς ακόμη να το ξέρει ο ίδιος έχει γίνει αγαπημένος μου. Το ίδιο κι οι δυο κυρίες που εργάζονται στο φραμακείο.

Συνιστώ και τα δυο προϊόντα αυτά ανεπιφύλακτα! Τουλάχιστον σε εμένα ταιριάζουν απόλυτα και θα δοκιμάσω και τα υπόλοιπα της σειράς η οποία περιλαμβάνει ενυδατική κρέμα, συσφικτική για κανονικά αλλά και για ξηρά δέρματα, κρέμα ματιών καθώς και micellar νερό καθαρισμού.

Το καλύτερο το φυλάω για το τέλος!Το κόστος και των δύο προϊόντων είναι 23 ευρώ, με τον ορό κατά ένα ευρώ ακριβότερο από την κρέμα, δηλαδή  12 ευρώ  και 11 ευρώ αντίστοιχα.

*το φαρμακείο του κυρίου Αζίζι βρίσκεται στη Νέα Σμύρνη, Κυδωνιών 28 – Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης

Σας φιλώ και σας εύχομαι καλή περιποίηση!

Νόα

(Visited 22 times, 1 visits today)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *