Υπερ-ανάλυση τέλος!

 


«You become what you think about all day long» – Ralph Waldo Emerson –  «Τελικά γίνεσαι αυτό που σκέφτεσαι όλη μέρα»


Οπότε για μένα προσωπικά πρέπει να μπει σοβαρό φρένο στην υπερ-ανάλυση. Θέλω να πάψω να σκέφτομαι διαρκώς λεπτομέρειες του παρελθόντος και του μέλλοντος, χάνοντας την ψυχική μου ηρεμία και μετατρέποντας τα καθημερινά μου προβλήματα σε «τεράστια» εμπόδια για την ευτυχία και την ηρεμία μου! Αναγνωρίζεται κάτι γνώσριμο στις σκέψεις αυτές; Μήπως έχετε κι εσείς τους μικρούς σας καθημερινούς δαίμονες που ταλαιωρούν την ψυχούλα σας; 

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, αυτό είναι σίγουρο.

Επίσης σίγουρο είναι ότι αν γνώριζα κάποια που ήταν ίδια με μένα ίσως και να μην άντεχα πέρα από τα “τυπικά” λίγα πρώτα λεπτά μαζί της!

Ίσως από την άλλη να μην ήθελα να φύγω από κοντά της!

Δεν ξέρω! Και τα δυο τα θεωρώ πολύ πιθανά σενάρια πάντως.

Έχω πολλά καλά και πολλά ενοχλητικά στοιχεία  (για να μην πω κακά, διότι μου θυμίζει αγαθή παιδική “βρισιά” κι επίσης μου φέρνει στο μυαλό μυρωδιές). Παραμένω λοιπόν ως τώρα μια mainstream περίπτωση ανθρώπου.

Ένα από τα στοιχεία που με ενοχλούν και μου δημιουργούν δυσκολίες κι αρκετό stress κι άγχος, είναι η υπερ-ανάλυση.

Υπερ-αναλύω σχεδόν τα πάντα. Αυτό μου δημιουργεί σε διάφορες περιστάσεις μεγάλη ένταση και σύγχιση.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τη σχέση του άγχους και της υπερ-ανάλυσης διαβάστε εδώ .

Μηρυκάζω και φυσικά συχνά σφάλλω!

Γιατί σφάλλω;

Λοιπόν εδώ θέλω την προσοχή σας, διότι μπαίνω στην αφορμή και στην ουσία του post. Αν συνεχίσετε την ανάγνωση, πιστεύω πως θα ανακαλύψετε (σχεδόν σίγουρα) ένα κομμάτι του εαυτού σας.

Έχω καταλάβει ότι η υπερανάλυση είναι μια αγαπημένη συνήθειά μου που ενεργοποιείται πια “αυτόματα”. Ακόμη κι αν όλη μέρα σκέφτομαι τρόπους να την “πάψω”, αυτή ακριβώς επειδή είναι βαθιά ριζωμένη συνήθεια, αυτο-ενεργοποιείται.

Αν η υπερανάλυση “χάριζε” χώρο στην “απλή ανάλυση” στη ζωή μου, θα έχανε αυτομάτως την ουσία ύπαρξής της.

Γιατί;

Μα διότι η απλή ανάλυση φτάνει και περισσεύει για να ολοκληρώσω όλες τις απαραίτητες σκέψεις και λειτουργίες στη ζωή μου. Θα κατέληγα στα δικά μου λογικά συμπεράσματα και θα προχωρούσα στις σχετικές επιλογές και πράξεις. Θα ήμουν πιο ήρεμη και συνειδητοποιημένη και δε θα ένιωθα ότι είχα εκκρεμότητες!

Όταν όμως πρέπει να υπεραναλύω τα πάντα, σημαίνει ακριβώς το αντίθετο.


Ότι δηλαδή, πάντα έχω εκκρεμότητες, διότι “σχεδόν πάντα” η ανάλυση που έκανα δεν ήταν επαρκής. Έτσι, πάντα έχω εκκρεμότητες με τη ζωή μου. Άρα είμαι δέσμια μιας ατέρμονα ατελούς κατάστασης που δε με αφήνει να ηρεμήσω, να προσπεράσω, να συνεχίσω


Άρα πρέπει να ξανα-αναλύσω….κ.ο.κ

Η υπερ-ανάλυση είναι το χαρακτηριστικό μου που με δυσκολεύει περισσότερο από όλα να χαλιναγωγήσω και με κουράζει αρκετά. Μάλλον αυτός είναι κι ο λόγος που γράφω αυτό το post.

Θέλω να καταλήξω στο εξής.

Αν έχετε κάποιο χαρακτηριστικό το οποίο παίρνει μπρος, ξεκινά δηλαδή να “εργάζεται” , χωρίς τη συνειδητή συγκατάθεσή σας και ενίοτε σας φέρνει σε μια γνώριμη και μη επιθυμητή συναισθηματική κατάσταση , τότε έχετε πέσει διάνα! Έχετε βρει ένα από τα πιο “ύπουλα” χαρακτηριστικά σας και πιθανότατα το λόγο που σας αφήνει ξύπνιο/α τα βράδια.

Τί έχω επιλέξει να κάνω;

Προσπαθώ να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι τα προβλήματα της ζωής έχουν έστω μια λύση, ευχάριστη ή δυσάρεστη. Το πόσο μεγάλα τα κάνουμε συνήθως εξαρτάται από αυτές τις προσωπικές “αυτόματες λειτουργίες του ψυχικού μας οργανισμού” που αναλαμβάνουν δράση όσο εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου.


“ Το μυαλό μας συνήθως ανησυχεί για τα πράγματα που είναι πεπεισμένο ότι ισχύουν, όμως στην πραγματικότητα τις περισσότερες φορές αυτά δεν ισχύουν”  


απόσπασμα από άρθρο του psychology now

Αν δεν είστε λοιπόν διατεθημένοι να κάνετε ψυχανάλυση ή να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό ώστε να βάλετε μια έστω και μικρή τάξη στα «θεματάκια» αυτά σας προτείνω το εξής.

Κάντε μια ειλικρινή κουβέντα με τον εαυτό σας και σημειώστε με “κόκκινο στυλό” αυτά που διαπιστώνετε πως επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά και ξανά…και ξανά….

  • Ποιές είναι κάποιες standard συμπεριφορές που έχετε και δεν σας βοηθούν;
  • Ποιά είναι κάποια χαρακτηριστικά σας που θα θέλατε να μην έχετε σε τέτοιο βαθμό – ποιό είναι το πιο έντονο;
  • Τί θα θέλατε να μην ξανασκεφτείτε ποτέ;
  • Ποιά συναισθήματα θα σας δημιουργούσατε αν σας είχατε απέναντί σας;
  • Τί είναι αυτό που σας κουράζει στον εαυτό σας;

Κάπου εκεί θα βρείτε τη δική σας “υπερ-ανάλυση”. Όταν τη βρείτε μην της επιτεθείτε! Αντιθέτως, παίρνουμε με το μέρος μας τον «αντίπαλο» και τον κάνουμε φίλο. Εξάλλου μην ξεχνάτε ότι αυτά είναι κομμάτια του εαυτού μας που έχουν συμβάλλει αποφασιστικά ώστε να έχουμε και το καλό κομμάτι μας! 


Αγαπήστε τα προσωπικά σας “θεματάκια”, και συμπεριφερθείτε τους σαν να είναι “μωρά” παιδάκια που θέλουν την καθοδήγησή σας για να σταματήσουν να τριγυρνούν από δω κι από κει δημιουργώντας φασαρίες σε ώρα κοινής ησυχίας!


Κλείνω θυμίζοντας αυτό που έχω γράψει κι άλλες φορές με διαφορετικές αφορμές.

Ο μόνος που μπορεί να μας χαρίσει ηρεμία και πληρότητα είναι ο ίδιος μας ο εαυτός! Η προσωπικότητά μας είναι μια οντότητα και διαχειριστής της είμαστε ΜΟΝΟΝ εμείς!

 

Λίγο πιο λαϊκά…

 

Noa's Newsletter!

Great ideas and Fresh news!

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

 

Καλή απόλαυση!

Νόα

(Visited 26 times, 1 visits today)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *