ΦΡΕΣΚΟ ΨΩΜΙ ΣΕ 90′: ΕΥΚΟΛΗ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΥΝΤΑΓΗ

 

Το ωραιότερο πρωϊνό!

Το ωραιότερο πρωϊνό!

 

Μεγάλωσα με «Ηπειρώτισσες» μάνες! Αυτό σημαίνει ότι το ζυμάρι συνδέθηκε στο μυαλό μου με βασικές έννοιες όπως τροφή, απόλαυση, ανάγκη, τέχνη, υπομονή, τρυφερότητα και θα μπορούσα να μιλάω για πολλές ώρες ακόμα παραθέτοντας συναισθήματα τις παιδικής μου ηλικίας, μιας και τα περισσότερα έχουν κάποια, έστω και «εξ αγχιστείας» σχέση μαζί του.

Οι σπιτικές πίτες που έχω φάει νομίζω ότι έχουν αγγίξει το τέλειο! Η θεία μου η Μάχη, η μια από τις μάνες που ανέφερα στην αρχή, υπήρξε maitre του είδους. Η παρασκευή μιας χορτόπιτας ήταν ένας μαραθώνιος και προϋπέθετε μεγάλη προετοιμασία, τόσο πρακτική όσο και συναισθηματική.

Η Μάχη έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της με σοβαρή αναπηρία ακοής την οποία απέκτησε μετά από μινιγγίτιδα σε πολύ μικρή ηλικία. Το γεγονός αυτό, εκτός των δεινών που επέφερε στην προσωπική της αλλά και στην οικογενειακή της ζωή είχε και κάποια καλά. Ένα από αυτά ήταν ότι η ανάγκη της να διοχετεύσει με δημιουργικό τρόπο το τετραπέρατο μυαλό της και την ενεργητικότητά της, την οδήγησε σε αμέτρητα ταξίδια στον γευστικό γαλαξία! Απέκτησε μια ιδιαίτερη σχέση με τη μαγειρική και γενικά τα οικοκυρικά!

Θα μπορούσα να μιλάω ασταμάτητα για τη Μάχη και τις γεύσεις της ,αλλά επειδή προσπαθώ να δαμάζω την ασταμάτητη συνειρμική μου σκέψη σταματάω φέρνοντας στο τραπέζι το κυρίως μου θέμα.

Το ψωμί!

 

Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΨΩΜΙΟΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ ΑΠΛΩΝΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΓΛΥΚΗΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ

 

Όσο κι αν το ζυμάρι το έπαιζε στα δάχτυλά της, η Μάχη ποτέ μα ποτέ δεν έφτιαχνε ψωμί!!! Δεν γνωρίζω αν έφτιαχνε παλιότερα στο χωριό, αλλά όσο με μεγάλωνε εδώ στην Αθήνα δεν την θυμάμαι ούτε μια φορά να ετοιμάζει ψωμί.

Επειδή ήμουν σίγουρη πως δεν είχε να κάνει με ικανότητα, μιας κι οι πίτες προϋποθέτουν πολλή περισσότερη τέχνη και προσπάθεια για να γίνουν, έψαχνα να βρω αυτό το κάτι που έπαιζε με τη διαδικασία του ψωμιού και δεν της άρεσε.Ίσως να είχε να κάνει με το γεγονός ότι της έλειπε η εξοικίωση. Ήθελε να είναι η βασίλισσα της κουζίνας και εκεί δεν χωρούσε ούτε στο απειροελάχιστο η δυνατότητα αποτυχίας της.

Η Μάχη λοιπόν, μου εμφύσησε την ατελείωτη αγάπη για το ζυμάρι από τη μια. Ο πατέρας μου, από την άλλη, με «μπαινόβγαζε» στους φούρνους από μικρή! Του είχα μεγάλη αδυναμία και δεν ήθελα να φεύγει για τη δουλειά το πρωί και να μου λείπει τόσες ώρες! Έτσι μερικές φορές με έπαιρνε μαζί του κάποια πρωϊνά να αγοράσουμε ψωμί.

Ζούσαμε στη Νέα Σμύρνη, όπως και τώρα. Ο «φούρνος μας» ήταν ο «Γλυκός» στην Ελευθερίου Βενιζέλου. Μπαίναμε στην ουρά, που συχνά ήταν μεγάλη μιας και τότε δε γινόταν αυτό το κακό που γίνεται σήμερα με τους άπειρους φούρνους οι οποίοι είναι συχνότατα πολύ χαμηλής ποιότητας. Οι νεοσμυρνιώτες λοιπόν, ψώνιζαν στα ελάχιστα αρτοποιεία της δεκατίας του 1970. Μπορεί να περιμέναμε αρκετά στην ουρά. Εγώ σαν μικρούλι παρόλο που λάτρευα από τότε τη μυρωδιά του φούρνου, του ψημένου ζυμαριού όπως επίσης λάτρευα το γεγονός ότι ο μπαμπάς μου με είχε στην αγκαλιά του και δεν είχε φύγει ακόμη για τη δουλειά, κάποια στιγμή βαριόμουν την αναμονή κι άρχιζα να ρωτάω δυνατά «Μπαμπά, πότε θα πάρουμε το @ουνί μας να φύγουμε», διότι δυστυχώς ή ευτυχώς έτσι κατάφερνα ως τότε να λέω τη λέξη «ψωμί». Κατλαβαίνετε τί γινόταν στον φούρνο; Άλλοι γελούσαν, άλλοι έκλαιγαν από τα γέλια, κάποιες κυρίες κοκκίνιζαν και του έβαζαν χέρι του μπαμπά μου ο οποίος δε μάσαγε καθόλου σ’αυτά!

Αφού έκανα τον πρόλογο των τρυφερών αναμνήσεων θα σας πω το εξής. Πάντα ήθελα να μπορώ να φτιάχνω και να ψήνω ψωμί, να μοσχοβολάει το σπίτι μου χαρούμενες αναμνήσεις και τρυφερότητα. Όσο κι αν το ήθελα όμως δεν μπορούσα να βρώ μια συνταγή έυκολη, δηλαδή γρήγορη, διότι όλες οι συνταγές των ψωμιών δεν χαρακτηρίζονται από απολύτως τίποτα το δύσκολο, παρά μόνο από ατελείωτες ώρες αναμονής και ξεκούρασης του ζυμαριού. Επειδή λοιπόν δεν είμαι καμιά «ταγμένη νοικοκυρά» και δε θα μπορούσα να μπω ποτέ στη διαδικασία να αφιερώνω συστηματικά ατελείωτες ώρες στην προετοιμασία του άρτου -έχουμε να πάμε και για καφέ βλέπεις ή να φτιάξουμε νύχια- έψαξα και βρήκα πριν από περίπου 3 χρόνια την ευκολότερη και νοστιμότερη συνταγή σπιτικού ψωμιού που έχετε ακούσει ποτέ! Την λατρεύουμε όλοι στο σπίτι – και ο σκύλος φυσικά που με το που μυρίζει το ψωμί όταν ψήνεται χοροπηδάει σαν να ανήκει σε τσίρκο μπροστά στον φούρνο!

 

Μια εύκολη συνταγή ψωμιού

ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΣΤΑ ΚΙ ΑΠΛΑ

 

Μια εύκολη συνταγή ψωμιού

Αλεύρι για όλες τις χρήσεις ( 600 – 700 γρ )*

Μαγιά ξηρή (1 φακελάκι)

Μέλι (1 κουταλάκι του γλυκού)

Νερό (2 νεροπότηρα)

Αλάτι (κατά βούληση-προτείνω να μην βάλετε λιγότερο από 1 κ.γ)

Λάδι (εδώ χρησιμοποιώ ελάχιστο ελαιόλαδο)

 

* ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΚΕΣ ΑΛΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΟΤΙ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΨΩΜΙΣΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ  ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΕΥΡΙ ΓΙΑ ΖΥΜΩΤΟ ΨΩΜΙΜΥΛΟΙ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΦΩΤΟ) ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΛΕΥΡΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ.ΑΥΞΟΜΕΙΩΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΩΣΤΕ ΤΟ ΖΥΜΑΡΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΞΕΡΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΛΛΑΕΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ.

 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

 

Βάζω σε ένα ευρύχωρο μπόλ ή λεκανίτσα τη μαγιά και προσθέτω ενάμισο ποτήρι χλιαρό νερό και το μέλι. Ανακατέυω ελάχιστα και αφήνω στην άκρη τη λεκανίτσα σκεπασμένη με μια πετσέτα που καλύπτει τα πλαϊνά για περίπου 15 – 20 λεπτά. Αν το νερουλό μίγμα με τη μαγιά έχει αφρίσει έστω και λίγο, είναι ενεργή η μαγιά και συνεχίζω τη διαδικασία. Αν δεν έχει δώσει στίγματα ζωής πάλι συνεχίστε κατά την ταπεινή μου άποψη (της μη ειδικής φουρνάρισσας). Δε θα πάθετε κανένα κακό!! Απλά δε θα απολαύσετε τη συνταγή στο μεγαλείο της.

Στη φωτογραφία αυτή έχει προστεθεί λίγο αλεύρι.

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΧΛΙΑΡΟ ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΗΚΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΚΑΙ ΦΟΥΣΚΩΤΟ ΑΦΡΑΤΟ ΨΩΜΑΚΙ. ΑΝ ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΖΕΣΤΟ ΟΙ ΜΗΚΥΤΕΣ ΑΥΤΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ. ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΤΟΤΕ ΛΕΜΕ ΟΤΙ Η ΜΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΕΡΓΗ.ΜΗ ΕΝΕΡΓΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΛΟΓΩ ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑΣ. ΟΠΟΤΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΤΟ ΨΩΜΙ ΣΑΣ ΜΟΝΟ ΦΡΕΣΚΟΑΓΟΡΑΣΜΕΝΗ ΜΑΓΙΑ

 

Στη συνέχεια αρχίστε να προσθέτετε το αλεύρι σας σε δόσεις ανακατεύοντας αρχικά με κουτάλι ή πηρούνι,  μετά μόνο με κουτάλι και μετά μόνο με χέρι, μέχρι το σημείο που θα έχετε μια ζύμη ελαστική και κολλώδη.

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗ ΖΥΜΗ ΣΑΣ ΞΕΡΗ ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΠΟΛΥ ΕΛΕΥΡΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΑΥΤΕΣ ΣΤΙΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΛΕΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΤΕΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ. ΘΕΛΟΥΜΕ Η ΖΥΜΗ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΥΓΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΛΕΠΤΗ ΚΑΙ ΑΠΑΛΗ ΚΟΡΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΜΑΣ

 

 

Τη ζυμώνετε λοιπόν με τα χεράκια σας κι αφού είναι έτοιμη τη βγάζετε από τη λεκανίτσα σας. Στον πάτο και στα τοιχώματα της λεκάνης στάζετε ένα κουταλάκι γλυκού ελαιόλαδο και το απλώνετε με τα χέρια σας. Με τα χέρια έτσι όπως είναι λαδωμένα, ξαναπιάνετε το ζυμάρι σας, το χαϊδεύετε εξωτερικά ώστε να πάει παντού το λάδι (δεν το ζυμώνετε) και το ακουμπάτε στη λεκάνη ξανά. Το ξανασκεπάζετε και το αφήνετε να ξεκουραστεί για 30 λεπτά σκεπασμένο σε ζεστό κατά προτίμηση μέρος. Αν δεν υπάρχει κάτι ζεστό σκεπάστε το με δυο τρεις πετσέτες ή βάλτε το κοντά σε κάποια εστία κουζίνας που είχατε χρησιμοποιήσει κι εκπέμπει ακόμη θερμότητα (ή κοντά σε καλοριφέρ).

Το ψωμί σας θα έχει φουσκώσει αλλά όχι απαραιτήτως εντυπωσιακά. Μόλις το πιάσετε μετά τα 30 λεπτά, θα καταλάβετε ότι έχει διογκωθεί. Στη φάση αυτή καλό είναι να το βάλετε μέσα στο ταψί στο οποίο θα το ψήσετε και  ζυμώστε το διπλώνοντάς το 5-6 φορές. Αν είναι πολύ κολλώδες σε σημείο να μην ξεκολλάει από το ταψί τότε προσθέστε λίγο αλευράκι  (όχι πολύ) και απλώστε στο σχήμα που θέλετε. Αν σας αρέσει το σουσάμι, αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να πασπαλίσετε μπόλικο πάνω από τη ζύμη.

Έτοιμο για φούρνο!

Έτοιμο για φούρνο!

Ψήνετε ανάμεσα στους 180 με 200 βαθμούς κελσίου για περίπου 30 – 40 λεπτά. Εδώ πρέπει να θυμίσω ότι ο κάθε φούρνος είναι διαφορετικός. Όσο διαφορετικός όμως κι αν είναι ο δικός σας από τον δικό μου, το ψωμί θα είναι έτοιμο όταν το χτυπάτε από πάνω, όπως χτυπάτε και μια πόρτα (τοκ τοκ), και ακούγεται σαν κούφιο. Ταυτοχρόνως πρέπει να μπορεί να ξεκολλάει από τον πάτο του ταψιού σας.

 

ΠΡΟΣΟΣΧΗ! ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΝΕΙ Η ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙ ΙΣΩΣ ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΔΥΟ Η ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΦΡΑΤΖΟΛΑΚΙΑ.ΟΣΕ ΣΦΟΡΕΣ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΔΕΝ ΒΓΗΚΑ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ.ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΑΡΚΕΤΗ ΚΟΡΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΨΙΧΑ ΤΟΥΣ

 

Αυτή είναι η συνταγή που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας λοιπόν. Εμάς το ψωμί αυτό μας ξετρελαίνει οικογενειακώς! Είναι η περίπτωση που λες μπορώ να ζήσω μόνο με ψωμί. Το βούτυρο και η μαρμελάδα δίνει και παίρνει, όπως επίσης κι οι βούτες σε σαλάτα και σε τηγανητά αυγά. Το σημαντικότερο για μένα είναι ότι νιώθω πως προσφέρω κάτι στην οικογένειά μου που μας δένει και μας γεμίζει συναίσθημα!

tip!  Το ψωμί αυτό εφόσον δεν έχει κανένα συντηρητικό, στεγνώνει εύκολα. Αν την επομένη κόψετε το ψωμάκι σε φετούλες και το ζεστάνετε στο φούρνο μικροκυμάτων για 40-50 δευτερόλεπτα θα το απολαύσετε και πάλι πολύ μαλακό κι αφράτο διότι δεν έχει προλάβει να μπαγιατέψει.

Επίσης μπορείτε κάλλιστα να ακολουθήσετε την κλασική συμβουλή που θα βρείτε ευρέως και στο διαδίκτυο για να αφρατέψετε στεγνό ψωμί – http://πως φρεκάρω το μπαγιάτικο ψωμί., απλά είναι πολύ πιο χρονοβόρος. Θα συμπεριλάβω  link στο τέλος του άρθρου  με κάποιες υπέροχες ιδέες για εκμετάλλευση του ξερού ψωμιού που βρήκα σto πολυαγαπημένο μου Funky Cook .

Αν έχετε κάποια καλή κι εύκολη συνταγή ψωμιού ή άλλου εδέσματος με ζύμη παρακαλώ μοιραστείτε το μαζί μου. Αν θέλετε μπορείτε να στείλετε και κάποια φωτογραφία της δημιουργίας σας ακόμη και το σχόλιό σας, είτε γι’ αυτή τη συνταγή μου είτε για κάποια δική σας στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση tonoasbetter@gmail.com ή μέσω τις σελίδας μου «επικοινωνία» στο κεντρικό menu.

Καλή απόλαυση!

 

Νόα


Διαβάστε επίσης:

Funky Home

 

 

 

(Visited 71 times, 1 visits today)

1 Comment

  1. Pingback: Creme Royale: Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *