ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΥΡΗΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΚΥΡΩΣΗ ΣΧΕΔΙΩΝ

Η ακύρωση των χριστουγεννιάτικων σχεδίων μας λόγω της λοιμώδους μονοπυρήνωσης θα είναι σίγουρα το θέμα του post αυτού αλλά όχι μόνο. Νιώθω την ανάγκη να μιλήσω γι’ αυτό που λέμε «πρόγραμμα».

Ο προγραμματισμός φαίνεται να είναι μια διαδικασία απολύτως απαραίτητη στο σύγχρονο τρόπο ζωής μας. Δεν μπορούν απρογραμμάτιστα να χωρέσουν όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε μέσα στις 24 ώρες των 7 ημερών της εβδομάδας. Εντάξει, μπορώ να δεχτώ αυτή την τρέλα του προγραμματισμού ΑΛΛΑ ως ένα σημείο. Ο «άκρατος προγραμματισμός» κλέβει τη ζωή και την απόλαυση μέσα από τα χέρια μας! Στο τέλος καταλήγουμε να νιώθουμε προσωπικά αποτυχημένοι αν κάτι από το πρόγραμμά μας δεν πάει καλά. Όχι, πείτε μου πόσο ψυχαναγκαστικό είναι αυτό;;;;

Δέσμιος του Προγράμματος

Σας υπενθυμίζω φίλοι μου! Το «πρόγραμμα» είναι εδώ να μας βοηθήσει κι όχι να μας κάνει να νιώθουμε ανίκανοι κι άχρηστοι. Το «πρόγραμμα» από μόνο του δεν αναπνέει, δεν έχει αφεαυτού του ζωή, σε αντίθεση μ’ εμάς που ΕΧΟΥΜΕ! Οπότε, ας σταματήσουμε να είμαστε δέσμιοι του προγραμματισμού και της «τελειότητας» με την οποία αυτό συνδέεται! Φαντάζομαι έχετε καταλάβει ως τώρα από την εμπειρία της προσωπικής σας ζωής ότι αυτή η μανία του να γίνονται όλα όπως τα έχουμε προγραμματίσει έχει να κάνει με το κυνήγι της τελειότητας. Αυτής δηλαδή της κατάστασης που δεν θα καταφέρουμε να κατακτήσουμε ποτέ. Αυτής που όλο θα την έχουμε πλησιάσει αλλά ποτέ δε θα την έχουμε αγγίξει. Έχετε αναρρωτηθεί άραγε γιατί δεν την έχουμε αγγίξει ποτέ; Γιατί λέμε άραγε είναι «σχεδόν τέλειος» π.χ για τον νέο έρωτά μας και δε λέμε «είναι απολύτως τέλειος»; Διότι ξέρουμε ότι απλά δεν είναι αλλά παρόλα αυτά έχουμε κάποιου είδους εντολή να την κυνηγάμε. Μήπως για να μην είμαστε ικανοποιημένοι ποτέ με τους εαυτούς μας; Ποιός ξέρει;

Τίποτα δεν είναι αψεγάδιαστο και γι’ αυτό η ζωή είναι πολύ ωραία. Διότι έχει αυτά τα ψεγάδια που μας κάνουν κάθε μέρα να ξυπνάμε με νέα όνειρα για κάτι όμορφο. Ξέρετε, το να μην γίνονται όλα τέλεια είναι σχεδόν «φυσικός νόμος». ‘Ετσι, αν κάτι πάει στραβά, απλά αποδεχτείτε το και συνεχίστε με τα υπόλοιπα σχέδιά σας.

Για κάποιους από εμάς τα Χριστούγεννα είναι εποχή «μεγάλων προσδοκιών» (τι ωραίο βιβλίο! Κλασικό, «αληθινό» – δυο χαρακτηριστικά σχεδόν τετριμμένα που όμως μας κάνουν τα γραπτά να διαρκούν για πάντα!). Θέλουμε να εκμεταλλευτούμε τις μέρες αυτές όσο καλύτερα γίνεται, να δούμε τους πάντες, να φάμε και να πιούμε ό,τι βρίσκεται στο τραπέζι, να ξενυχτήσουμε, να χορέψουμε, να γελάσουμε κτλ, κτλ. Να πάμε στο ωραιότερο πάρτυ παραμονής, να ντυθούμε και να φτιαχτούμε σαν μοντέλα, να βρούμε τον έρωτα της ζωής μας….!

 

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΣΥΜΒΕΙ;

 

Τίποτα!!!!!

Γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας ότι τίποτα άσχημο δεν πρόκειτε να συμβεί αν τα χριστουγεννιάτικα πλάνα μας ναυαγήσουν. Η ζωή συνεχίζεται ακριβώς όπως πριν,  ο ήλιος ανατέλλει και πάλι (το φεγγάρι επίσης), ευκαιρίες και δυσκολίες απλώνονται και πάλι μπροστά μας!

 

ΞΕΚΟΛΛΗΣΤΕ! Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΗ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Good day!

 

 

Φέτος, πήρα λίγες μέρες άδεια από τη δουλειά για τις μέρες των Χριστουγέννων κι έκανα κι εγώ κάποια πλάνα, τα οποία ακυρώθηκαν γι’ άλλη μια φορά. Ο μικρότερος γιος μου αρρώστησε – δεχτήκαμε την επίσκεψη της  Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης  κι όπως καταλαβαίνετε το πήραμε αλλιώς το Χριστούγεννο.

Μόλις το παιδί συνειδητοποίησε ότι θα «χάσει» όλες τις διακοπές των Χριστουγέννων, κατέβασε τα «θεία» κι έσπασε σχεδόν ό,τι βρήκε μπροστά του, ευτυχώς λίγα διότι είχαν αρχίσει ήδη να τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του λόγω του επίμονου πυρετού. Τον «λυπήθηκα» πολύ πρέπει να σας πω, αλλά μιας και δεν μπορώ να διώξω την μονοπυρήνωση το μόνο που έμενε να κάνω είναι να φροντίσω να υπάρχει η «καλύτερη» δυνατή ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, έτσι ώστε να νιώθει κάπως ευχάριστα.

Αν λοιπόν τύχει και σ΄εσάς να έχετε κάποια νεαρή ή νεαρό άρρωστο αυτές τις μέρες, ο οποίος παλεύει να προσαρμοστεί στην κάπως γκρίζα, έστω προσωρινά, πραγματικότητα, διαβάστε το post αυτό. Θα μοιραστώ μαζί σας απλές αλλά αποτελεσματικές ιδέες που στη δική μας τουλάχιστον περίπτωση έπιασαν. Επίσης, θα σας δώσω μερικές χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την ασθένεια αυτή και τί να προσέξετε αν σας παρουσιαστεί.

 

Ιδέα 1: Βασιλικά Γεύματα

Όταν «χτυπήσει» η  λοιμώδης μονοπυρήνωση ένα από τα πράγματα που πρέπει να δώσει κανείς μεγάλη προσοχή είναι η πολλή (κατά το δυνατό) και καλή διατροφή κι ενυδάτωση. Ευτυχώς ο γιος μου το συνειδητοποίησε αυτό από τις πρώτες κιόλας ημέρες της αρρώστιας του μιας και του το ξεκαθάρισε απόλυτα η γιατρός. Έτσι προσπαθεί για το καλύτερο, ώστε να τελειώνει μια ώρα νωρίτερα με το βραχνά αυτόν.

Εμείς τι κάνουμε από τη μεριά μας; Προσπαθήσαμε να του δώσουμε επιλογές!

Για πρωινό λοιπόν, τηγανίτες με μέλι, φρυγανισμένες φέτες ψωμιού με βούτυρο και μαρμελάδα, χυμοί, γιαούρτι με μέλι και καρύδια, αυγά, French toasts, ή ό,τι άλλο του τραβήξει η καρδιά.

Για τα γεύματά του, ζυμαρικά, κόκκινο κρέας πολύ συχνά (ειδικά κιμάδες που είναι πιο μαλακοί στην κατάπωση), κοτόσουπα, φρέσκο (δικό μου) ψωμί που το λατρεύει, σπιτική πίτσα, τυρόπιτα,  σαλάτες, οτιδήποτε εύκολο και μαλακό να καταπωθεί μιας κι ο λαιμός του λόγω επιπλοκής σε αμυγδαλίτιδα είναι ιδιαιτέρως ερεθισμένος. Εννοείται ότι παίρνω παραγγελίες ανά πάσα στιγμή.

Με τον τρόπο αυτό, του δόθηκε έστω και λίγο η αίσθηση της πολυτέλειας την ίδια στιγμή που αυτός ο «φουκαράς» ήταν με τις πυτζάμες του, τα μάτια και το λαιμό πρησμένα και το μαλλί να μη σας πω πώς ακριβώς!

 

Ιδέα 2: Περιόρισα τη «λίστα υποχρεώσεών μου» έτσι ώστε να μπορώ να περνάω όσο περισσότερο χρόνο ήταν δυνατό μαζί του.

Το καθάρισμα, το σιδέρωμα, η γυμναστική πήγαν στον αγύριστο από τη στιγμή που ήταν εμπόδιο στο να κάνουμε παρέα, να λέμε αστεία, να σχολιάζουμε τις τηλεοπτικές personas ή τις διάφορες ειδήσεις ανά τον κόσμο (η τηλεόραση ήταν μονίμως ανοιχτή αυτές τις μέρες!) Βέβαια, το καλό ήταν ότι μας δόθηκε η ευκαιρία να καλύψουμε «χαμένο έδαφος» με τις κουβέντες που ανοίγαμε σχετικά με πράγματα που η γρήγορη καθημερινότητα μας κάνει και ξεχνάμε και παραβλέπουμε. Το να βλέπω μαζί του τηλεόραση (δεν είμαι μεγάλη οπαδός πια – με κουράζει), και ειδικά Animal Planet, θυμήθηκα πόσο πολύ του αρέσει η «άγρια φύση» και πόσα πράγματα γνωρίζει για τα ζώα και τις συνήθειές τους – είναι εκπληκτικός! Έχει αυτή την απίστευτη ικανότητα να θυμάται και να ανασύρει από τη μνήμη του λεπτομέρειες και γνώση όποια στιγμή θελήσει.

 

Ιδέα 3: Επιτραπέζια Παιχνίδια

Δεν είμαι κα τρομερή οπαδός των επιτραπέζιων παιχνιδιών ειδικά αυτών που απαιτούν πολλή σκέψη και στρατηγική. Ο άντρας μου από την άλλη λατρεύει τα παιχνίδια αυτά, για παράδειγμα μπορεί να περάσει και μέρες με μια παρτίδα Risk ή ένα πολύ ευχάριστο απόγευμα με Scrabble. Τ΄ακούω και με πιάνει η ψυχή μου! Αν θέλετε μια Biriba όμως παιδιά είμαι μέσα! Μοιράσαμε τις δραστηριότητες λοιπόν κι όλοι ήμασταν ευχαριστημένοι!

 

 

 

Ιδέα 4: Μια καλή ταινία με πολλά extra

Η επιλογή της ταινίας είναι πάντα δική του ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα δούμε τους «300» στο “ Star Channel” ! Μέχρι κι ο Gerard Butler δεν ήταν ωραίος σ’ αυτό το έργο !!!!

Οι σοκολάτες, τα popcorn οι χυμοί ήταν όλα αραδιασμένα στο τραπέζι για άμεση πρόσβαση. Έμοιαζε να του αρέσει αυτή η απλοχεριά!

 

Ιδέα 5: Τζάκι

Κάνει αρκετό κρύο τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα, πράγμα όχι πολύ συνηθισμένο πια, έτσι αρπάξαμε την ευκαιρία να ανάψουμε το τζάκι δημιουργώντας μια ζεστή  ατμόσφαιρα. Χαμηλώσαμε τα φώτα, ασχολούμασταν με τη φωτιά, γενικά η ατμόσφαιρα ήταν πιο χαλαρή. Κάπως έτσι θα ήταν αν είχαμε πάει και στο χωριό μας στην Ήπειρο για τα Χριστούγεννα. Κρύο, τζάκι, παρέα, βόλτα στη φύση… αλλά κι η Αθήνα μια χαρά είναι για τα Χριστούγεννα εδώ που τα λέμε! Συζητώντας κάτι τέτοια περνούσε κι η ώρα ευχάριστα.

 

Ιδέα 6: Ψιλή κουβέντα κι επιθυμίες για το μέλλον

Είπαμε, οι υποχρεώσεις και τα «πρέπει» τα αφήσαμε στην άκρη! Αφιερώσαμε αρκετή ώρα κουβεντιάζοντας και κυρίως εκφράζοντας τον πιο εσωτερικό μας εαυτό κι επιθυμίες μας για το μέλλον.

 

Ιδέα 7: Μοιραστήκαμε τα νέα των Social Media του καθενός.

Ως εκ θαύματος τα Social Media εξελίχθηκαν σε πηγή έμπνευσης τις μέρες αυτές για όλους μας. Η μονοπυρήνωση συνοδεύεται από ένα έντονο συναίσθημα κόπωσης, οι μέρες περνούν αλλά ο πυρετός είναι ιδιαίτερα επίμονος και η εξασθένιση αυτή επιδεινώνει και τη διάθεση. Το μυαλό κανενός δεν μπορεί να «γεννάει» διαρκώς θέματα προς συζήτηση και κάποιες στιγμές οι αναρτήσεις των social media ήταν βοηθητικές. Ενδιαφέροντα video στο fb, ωραίες φωτογραφίες στο Instagram ήταν ωραία θεματάκια προς σχολιασμό. Άσε που ως γονείς μαζέψαμε και πληροφορίες και φίλους, παρέες και τις συνήθειές τους.

 

Ιδέα 8: Θετική οπτική

Επικεντρωθήκαμε στην θετική πλευρά των πραγμάτων. Δε βρήκαμε κανένα λόγο να μιλάμε για τα αρνητικά κι ίσως εκνευριστικά θέματα που μας απασχολούν μιας και σίγουρα δεν λειτουργούσαν ενισχυτικά στην υγεία του. Σχολεία, δουλειές, τεστ, αγγλικά, γαλλικά μπήκαν στην άκρη. Μου έδινε την εντύπωση ότι είχε ανάγκη να του υπενθυμίζεται ότι όλα θα πάνε καλά. Μην ξεχνάμε ότι δεν είναι και λίγο πράγμα από εκεί που είσαι καλά ξαφνικά να μην μπορείς να πάρεις τα πόδια σου νιώθοντας ανίκανος για τα πάντα!

 

Ιδέα 9: Ησυχία

Προσπαθήσαμε να κρατήσουμε κάθε ενοχλητικό θόρυβο και φασαρία έξω από το σπίτι. Τα αυτιά του, λόγω κούρασης, δεν άντεχαν εντάσεις. Δυαστυχώς, ο σκύλος μας, ο Σπίθας μας,

κος Σπίθας

δεν συνεργάστηκε τις μέρες αυτές. Είναι περίεργο, διότι συνήθως είναι πολύ καλός αν κι όχι πολύ υπάκουος όταν θέλει να παίξει. Τώρα έμοιαζε πολύ οξύθυμος και φωνακλάς. Αυτό υπήρξε πρόβλημα κάποιες στιγμές κι ομολογώ δεν ήτα πολύ εύκολο να αντιμετωπιστεί.

 

Ιδέα 10: Δώρα

Μιας κι είναι Χριστούγεννα και κατά τεκμήριο περίοδος ανταλλαγής δώρων, το εκμεταλλευτήκαμε και του δώσαμε μικρά δώρα νωρίτερα από ότι είχαμε υπολογίσει. Ακουστικά για το κινητό του, ένα καινούριο scrabble, λίγο περισσότερο χαρτζιλίκι. Όταν του πέφτει ο πυρετός, βάζει τα ακουστικά του στο τηλέφων και βλέπει κάποια ταινία στο  Popcorn time ή χαζεύει τους αγαπημένους You tubers.

 

 

 

Αυτά κάναμε λοιπόν τις τελευταίες 15 μέρες και φαίνεται ότι δεν έχουμε τελειώσει ακόμη. Ευχηθείτε μας τύχη, υπομονή και καλή ανάρρωση!

Αν, κι ελπίζω να μη συμβεί, η λοιμώδης μονοπυρήνωση σας χτυπήσει την πόρτα, να έχετε στο νου σας ότι η λέξη κλειδί είναι η υπομονή. Το φαγητό, η ενυδάτωση, η δημιουργία καλού κλίματος, τα παιχνίδια, όλα όσα ανέφερα είναι καλά, όμως σε τελική ανάλυση έχουμε να κάνουμε με μια πολύ επίμονη ασθένεια η οποία σε γενικές γραμμές, δεν είναι επικίνδυνη αλλά πολλή δύσκολη στην «αναχώρησή» της.

 

 

Κάποια ιατρικά στοιχεία και συμπτώματα που αξίζει να σας αναφέρω είναι:

  • Συμπτώματα κούρασης κι υπνηλίας.
  • Επίμονα δέκατα για πολλές μέρες
  • Ξαφνική άνοδος του πυρετού (πάνω από 38) ακόμη και στην 5η – 6η μέρα των δέκατων.
  • Απώλεια αντοχών
  • Άσχημη μυρωδιά (επιπλοκή αμυγδαλίτιδας – πύον στις αμυγδαλές).

 

Παρόλα αυτά νιώθω πολύ χαρούμενη που είμαι για άλλη μια χρονιά με την οικογένειά μου και περνάω τις Χριστουγεννιάτικες γιορτές χωρίς σοβαρά προβλήματα και χωρίς να μας λείπει ουσιαστικά τίποτα. Υπάρχουν πάντα λόγοι να είμαστε ευχαριστημένοι κι είναι καθαρά θέμα επιλογής το αν θα συνεχίσουμε με το κεφάλι ψηλά ή όχι.

Σας εύχομαι χρόνια πολλά και το κεφάλι ψηλά παρακαλώ! Πλησιάζει το Νέο έτος!

 

Νόα

 


Διαβάστε επίσης:

 

Graffito via Noa

Από τη Νέα Υόρκη στη Σόλωνος34: Graffito  

 

protein

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΟ SURVIVOR: 5 Κόλπα για απόλαυση στο maximum

SaveSave

(Visited 15 times, 1 visits today)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *