2 Φεβρουαρίου: Η μέρα της…Σουζέτ!

2 Φεβρουαρίου σήμερα κι όλος ο Χριστιανισμός γιορτάζει την Υπαπαντή! Ο δικός μου κόσμος γιορτάζει και τη Σουζέτ, μια κρέπα δηλαδή με πορτοκάλι!

Θα πείτε τώρα, τί έπαθε αυτή και ξαφνικά την ενδιαφέρει τί γιορτάζει η εκκλησία; Πολύ καλά θα κάνετε να προβληματιστείτε, καθώς όσοι με ξέρετε γνωρίζετε ήδη ότι ελάχιστα κατέχω σχετικά με το εθιμοτυπικό της εκκλησίας. Επίσης, δε θα το μάθω ποτέ, προτιμώ να μάθω αστροφυσική!!!

Επίσης, αν με γνωρίζατε προσωπικά θα ξέρατε πόσο γελοίο μου φαίνεται το γεγονός ότι κάθε ημέρα του έτους είναι αφιερωμένη σε κάτι. Εξαίρεση κάνω μόνο στις μέρες αφιερωμένες σε κοινωνικούς σκοπούς υπέρ του ανθρώπου και των λοιπών ζωντανών– οποιουδήποτε ανθρώπου και δη εκείνου που είναι σε δύσκολη κι αδύναμη θέση. Αυτοί οι άνθρωποι, μικροί, μεγάλοι, μαύροι, άσπροι, υγιείς ή μη (πόσο μάλλον αυτοί) μας έχουν ανάγκη να τους στηρίξουμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κακά τα ψέματα, οι μέρες αφιερωμένες σε συγκεκριμένους σκοπούς βοηθούν με το να «διαφημίζουν» την ύπαρξη της ανάγκης αυτής.

Για να μην το βαρύνω πολύ επανέρχομαι στη σημερινή μέρα και πάλι!

Εγώ ήξερα, ότι η 2η Φεβρουαρίου είναι η μέρα της ΚΡΕΠΑΣ! Ναι, ναι!!! Clap your hands in the air!!!!

Πώς το έμαθα; Μα από την αδυναμία μου στιη γεύση τους έμαθα ότι η 2η μέρα του Φλεβάρη είναι «η μέρα» τους και της Υπαπαντής για το Χριστιανισμό! Επειδή οι Γάλλοι την Υπαπαντή του Χριστού τη γιορτάζουν με κρέπες παραδοσιακά. Η προετοιμασία της κρέπας εκείνη τη μέρα συνοδεύεται και μ’ ένα ακόμη, κάπως προληπτικό, έθιμο που έχει να κάνει με το πέταγμα της κρέπας όσο αυτή ψήνεται κι ένα χρυσό νόμισμα. Για περισσότερες πληροφόρίες μπορείτε να επισκεφτείται το «γαλοτραφές» και πανεμορφο blog «jemamuse.weebly.com».

 

Ακτή στη βραχώδη Βρετάνη

 

Οι κρέπες έχουν πατρίδα τη Βρεττάνη του 12ου αιώνα, περιοχή στη βορειοδυτική Γαλλία και πολύ κοντά στη Νότια Αγγλία (απέναντι από το Plymouth).

Η βραχώδης και σχετικά άγονη Βρετάννη, δεν παρήγαγε σεδόν τίποτα ώσπου εισήχθη ο φαγόπυρος (μαυροσίταρο). Οι ντόπιοι λοιπόν, εκμεταλλεύτηκαν όσο περισσότερο μπόρεσαν το πλούσιο σε πρωτεϊνες και φυτικές ίνες φαγόπυρο και έτσι κάπως μεταξύ άλλων δημιουργήθηκε η κρέπα. Με αφετηρία τη Βρετάνη, το άζυμο αυτό έδεσμα συνδέθηκε με την καλήκαι πλούσια σοδειά, με καλοτυχία, εφορία και χαρά!

 

Η Δούκισσα Άννα της Βρετάνης έκανε την κρέπα γνωστή όταν χαμένη μια μέρα σ’ ένα δάσος  βρέθηκε από χωρικούς που τη μάζεψαν και τη φιλοξένησαν προσφέροντάς της αυτό το φτωχικό κι απλό έδεσμα που την ενθουσίασε.

 

Το μετέφερε στο αρχοντικό της κι έκτοτε διαδόθηκε η κρέπα κι έγινε πολύ λαοφιλής . Μπήκε σε πιο ευκατάστατα σπίτια όπου και συστήθηκε με το αιώνιο ταίρι της το αλέυρι! Στην πορεία των αιώνων, το έδεσμα έφτασε να συνδεθεί με τη βαθιά παράδοση των Γάλλων, συνοδεύοντας σημαντικές θρησκευτικές αλλά και πολιτιστικές τους εκδηλώσεις.Το όνομά της προέρχεται από το λατινικό crispus που σημαίνει κατσαρή.

Οι Γάλλοι θεωρούν τις κρέπες εθνικό φαγητό και τις διακρίνουν σε γλυκές και σε αλμυρές, δηλαδή τις γαλέττες

Παλιά τις κρέπες τις έψηναν σε πυρωμένα βότσαλα (galet= βότσαλο) και φυσικά χωρίς γλυκαντικά. Από κάποια στιγμή και μετά προστέθηκε στο σενάριο κι η ζάχαρη. Κρέπα με πασπαλισμένη ζάχαρη λοιπόν έφραινε την καρδιά των Γάλλων. Τόσο απλά!

Οι κρέπες είναι σαν τα pancakes των γειτόνων Άγγλων ( pan= «τηγάνι», cake=πιτοειδές/αρτοποίημα). Τα pancakes οι Βρεττανοί τα καταναλώνουν άλλη μέρα, την Τρίτη ακριβώς πριν την έναρξη της σαρακοστής.

Μια από τις πιο διαδεδομένες συνταγές κρέπας (γλυκιάς) είναι η κρέπα Σουζέτ στην οποία κυριαρχεί το πορτοκάλι.

 

Η κρέπα αυτή είναι γνωστή διότι τη συνοδεύει μια «πικάντικη» ιστορία που θέλει γύρω στο 1895, τον Πρίγκιπα της Ουαλίας,  να επισκέπτεται στο Μονακό το “Café de Paris”, όπου chef ήταν ο Henri Charpentier. O Πρίγκιπας ζήτησε μια «περιποιημένη» κρέπα. Ο chef λοιπόν δημιούργησε γι’ αυτόν την κρέπα Σουζέτ την οποία ονόμασε έτσι από τη νεαρή συνοδό του Πρίγκιπα. Τί έκανε ο chef για να εντυπωσιάσει τον γαλαζοαίματο; Έλουσε με πορτοκάλι και brandy το παρασκεύασμα και του έβαλε φωτιά (φλαμπέ).

 

Στο δικό μας σπίτι, από τότε που έμαθα από έναν φίλο που δούλευε ως «κρεπατζής» στο Παρίσι του 1970 όσο σπούδαζε , το πόσο εύκολο είναι να φτιάχνεις κρέπες, το φαγητό αυτό έχει μπει στο πρόγραμμα. Μια δυο φορές το μήνα τουλάχιστον. Η κουβέντα με τον «Παριζιάνο» φίλο ξεκίνησε σχολιάζοντας τα παιδιά μας που τρώνε κρέπες που μοιάζουν με λάστιχο. Αναρωτιόταν, πώς είναι δυνατό να τα σκ@τώσεις με τόσο εύκολη συνταγή

Μια δόση αλέυρι (για όλες τις χρήσεις)

Μια αντίστοιχη δόση από γάλα και νερό (δηλαδή 1/2 δόση γάλα και 1/2 δόση νερό = 1 δόση)

2 αυγά για κάθε 200 γρ αλέυρι

2 κουταλιές σούπας λιωμένο βούτυρο για κάθε 200γρ αλεύρι

πρέζα αλατιού 

Σε απλά Ελληνικά για 200 γρ αλέυρι – 100 γρ νερό – 100 γρ γάλα – 2 αυγά – 2 κουταλιές σούπας βούτυρο (λιωμένο) – μια πρέζα αλάτι

∗ Όλες οι συνταγές λένε να αφήσετε το μείγμα να σταθεί για τουλάχιστον 30′ με μια ώρα. Κάντε το αν έχετε χρόνο. Όσο κάθεται το μείγμα δένει τα υλικά μεταξύ τους και πήζει κάπως. Αραιώστε με λίγο γάλα αν χρειαστεί όταν είστε έτοιμοι να ψήσετε. Από την άλλη, αν βιάζεστε ψήστε αμέσως – κανένα πρόβλημα.

Τα ανακατεύεις όλα, αν είναι πηχτά αραιώνεις με γάλα πάντα και ψήνεις σε βουτυρωμένο τηγάνι σε μέτρια φωτιά ώσπου να βγάλει φουσκάλες το μείγμα. Αναποδογυρίζεις και ψήνεις κι από την άλλη – Αυτά! Η κρέπα είναι έτοιμη σε 2-3 λεπτά.

Είναι φαγητό πολύ εύκολο ΑΛΛΑ παίρνει πολύ ώρα να το ετοιμάσεις, αν θες όπως εγώ να ταΐσεις 3 αντρικά στόματα, ειδικά όταν τα δύο είναι μέσα στην «αδηφάγο» εφηβεία!

Λατρεύω τις κρέπες όπως οτιδήποτε προκύπτει από ζύμη, όπως έχω ήδη ξαναπεί! Επίσης λατρεύω και το Παρίσι και δεν μπορώ να μη σας πω ότι λιώνω στην ιδέα να βρισκόμουν αυτή τη στιγμή στη Sacre Coeure με μια κρέπα με nutella-μπισκότο και να βλέπω την αραδιασμένη πόλη να αλλάζει χρώματα και να φωτίζεται όσο χάνεται ο ήλιος όπως αυτή τη στιγμή!

Photo by Mike https://www.flickr.com/photos/miho95ab/4748850612

Το υπόλοιπο του post είναι αφιερωμένο στους καλοφαγάδες και στους ταξιδιάρηδες φίλους!

Σας παραθέτω μια λίστα και τονίζω ότι είναι Γαλλική Λίστα με τις καλύτερες κρεπερί της Γαλλίας το 2016. Με ενδιέφερε να σας παρουσιάσω μια λίστα με γαλλική «σφραγίδα» κι όχι τουριστικού οδηγού. Η πηγή είναι το «lefooding.com» :

«Bretons»

«Breath Cafe»

«Mad Eo»

«Creperie des Promenades»

«Alain Miam Miam»

«Le Coin des Crepes»

 

 

Μην ξεχνάτε όμως ότι η Γαλλία είναι γεμάτη με υπαίθριες καντίνες που μεταξύ άλλων φυσικά πουλάνε και γευστικότατες κρέπες. Για δύσκολες εποχές όπως η σημερινή συνιστώ ανεπιφύλακτα το street food που χαϊδεύει τρυφερά τα περιορισμένα πορτοφόλια μας. Προσοχή! Επιμείνετε στο φυσιολογικά τιμολογημένο street food, έχω ακούσει τερλά πράγματα πια. Καντίνες που χρεώνουν πιάτο σε τιμές εστιατορίου και βάλε – έλεος!!!

Μιας κι είμαι σίγουρη ότι οι περισσότεροι από εσάς (όπως κι εγώ δυστυχώς) δεν έχουμε στα σκαριά κάποιο ταξίδι στη Γαλλία, αν θέλετε να φάτε κρέπα και να μην είναι «της σειράς» πάρτε μια συνοπτική λίστα των κρεπερί που μπορείτε να επισκεφτείτε στην Αθήνα μας!

«Αμάλθεια»

«Amouage»

«Bon Bon»   

«Creperie 78»

«Crepexarchia»

«La Creperie Etoile»  μια απο τις παλιότερες της πόλης

«Μποέμ»

«Creperie au Grand Zinc»

«Φράουλα» στο Μικρολίμανο

«Ρωξάνη Κρέπες επί ποδός» Πραξιτέλους στο κέντρο της Αθήνας

Αν θέλετε να δείτε όλες τις επιλογές αναλυτικότερα μπορείτε να μπείτε εδώ , εδώ κι εδώ.

Τέλος. η αγαπημένη Suzette σε μια εύκολη εκτέλεση. Αφού φτιάξετε τις κρέπες σας όπως σας είπα παραπάνω, κάντε τες Suzette και θα με θυμηθείτε!

Απλά μετά, φροντίστε να μη φάτε για κανα δυο βδομάδες – είναι εξαιρετικά παχυντικές! Μια ταπεινή Σουζέτα χρεώνεται γύρω στις 250 θερμίδες minimum. Ε! Δε θα φάμε δύο τουλάχιστον; Μια φορά τις κάνεις βρε παιδί μου!

Καλή απόλαυση!

Νόα

 

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

(Visited 33 times, 1 visits today)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *