4 μοναδικές γεύσεις στα Γιάννενα!

Αν ο δρόμος σας φέρει στα Γιάννενα ή Γιάννινα (και τα δυό είναι σωστά) και θελήσετε να ικανοποιήσετε πλουσιοπάροχα τον ουρανίσκο σας έχω κάποιες προτάσεις. Θα τις βρείτε  όλες συγκεντρωμένες, εντελώς τυχαία, σε έναν και μοναδικό δρόμο!

Στην οδό Δωδώνης ή Αβέρωφ ή Κ. Καραμανλή

Είναι ο κεντρικός δρόμος των Ιωαννίνων. Είναι ουσιαστικά η προέκταση της εθνικής οδού που σε οδηγεί στην πόλη καταλήγοντας στο Μώλο. Εκεί που η πόλη συναντά την πιο μαγική της εικόνα. Τη λίμνη με το νησάκι και το αιωνόβιο Κάστρο της να στέκεται αγέρωχο και δροσερό κάθε εποχή του χρόνου! 

Το post αυτό έχει να σας προτείνει, κάποια γνωστά αλλά και κάποια όχι τόσο γνωστά γευστικά μονοπάτια της πόλης των αργυρουργών.

  • Μια πασίγνωστη μπουγάτσα
  • Μια μυρωδάτη μπύρα
  • Ένα σουβλάκι σε τρεις εκδοχές
  • Ένα ιδιαίτερο παγωτό

…κι αρκετές πληροφορίες και «γραπτές εικόνες» από την ιδιαίτερη πατρίδα μου. Φυσικά το post αυτό θα έχει συνέχεια όχι ως προς το γαστριμαργικό μέρος του, αλλά ως προς το σεργιάνισμα στην αγαπημένη μου πόλη. Κι εγώ, τώρα ανακαλύπτω σιγά-σιγά τα μυστικά της.

Αν σας τράβηξα έστω και λίγο την προσοχή, συνεχίστε! Δεν θα το μετανιώσετε!


 

Αφετηρία: Δωδώνης 33! Ξενοδοχείο Grand Serai

 

 

Φωτό από Νόα

 

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στη θέση του παλιού Ξενία των Ιωαννίνων. Το πεντάστερο σεράι, μας άφησε άφωνους με την πολυτέλεια και το παραδοσιακό ύφος που αποπνέει. Ο χώρος υποδοχής είναι μεγαλειώδης, και αμέσως σε βεβαιώνει ότι θα ζήσεις για λίγες μέρες σαν “πασάς στα Γιάννενα”. 

Η εξυπηρέτηση κι η ευγένεια όλων των εργαζομένων θα μας μείνει αξέχαστη, όπως επίσης κι όλες οι παροχές του ξενοδοχείου που υπήρξαν πολύ υψηλού επιπέδου. Πραγματικά 5 αστέρων.

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο περίπου στις 11:30 το πρωί. Το δωμάτιό μας όμως θα μπορούσαμε να το παραλάβουμε από τις 14:00 και μετά, οπότε αρπάξαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε την πόλη.

Ποδαράτα φυσικά μιας και το ξενοδοχείο ως το κάστρο, όπου ήταν ο πρώτος “τουριστικός” προορισμός μας, απέχει με χαλαρό περπάτημα και στάσεις γέλιου και απόλαυσης περί τα 20 λεπτά.

 

 

Φωτό από Νόα

Πρώτη στάση μας ήταν φυσικά το Select (Αβέρωφ 2, Ιωάννινα) για μπουγάτσα.

Η μπουγάτσα του Select, είναι ένα από τα πιο δημοφιλή εδέσματα των Ιωαννίνων.

Κάτι που δεν γνώριζα και μου το σφύριξαν φίλοι από το χωριό (Πωγωνιανή) είναι ότι μπορείς να ζητήσεις μερίδα μισή-μισή: ½ γλυκιά μπουγάτσα κι ½ αλμυρή. Ως γνήσιοι γλυκατζήδες, αποφύγαμε την αλμυρή και το ρίξαμε (και τα 4 μέλη της οικογένειας) στη γλυκιά μπουγάτσα που τα σπάει ασυζητητί!!! Μακράν ό,τι καλύτερο σε μπουγάτσα έχω φάει …και ναι! … μπορεί να μην είμαι κι αντικειμενική διότι σίγουρα στη γεύση, όπως και σε πολλά άλλα πράγματα παίζει ρόλο και το βίωμα. 

Τέσσερις μπουγάτσες στο χέρι λοιπόν, πολύ ζεστές! Πετύχαμε και τη φάση ανατροφοδότησης των ταψιών της βιτρίνας από όπου σερβίρεται το “σπαρταριστό τεμάχιο” κάθε φορά. Ταψιά θηρία…το εννοώ!!!

 


Για όσους πέφτουν μακριά τα Γιάννενα αναζητήστε υπέροχη αθηναϊκή μπουγάτσα στο «Creme Royale: Η καλύτερη μπουγάτσα της Αθήνας«


 

 

Σημείωση: Περίπου 12:30 το μεσημέρι, τα μαρμάρινα τραπεζάκια του καταστήματος ήταν όλα γεμάτα κι η ουρά στο τέλος της οποίας στάθηκα μετρούσε  5-6 άτομα κι ανανεωνόταν διαρκώς! Ένα μικρός καθημερινός «χαμούλης» στο παμπάλαιο κι αναλλοίωτο μαγαζί.

Η μπουγάτσα του Select, δεν μπορεί να πει κανείς ότι υπήρξε κάποια έκπληξη για μας, μιας και παραμένει η σταθερή αξία κι επιλογή μας κάθε φορά που κατεβαίνουμε/ανεβαίνουμε στα Γιάννενα. Υπήρξε όμως η πρώτη γευστική μας στάση!

 

 

Φωτό από Νόα

Ξαποστάσαμε για μια «Στάλα» μπύρα!

Η έκπληξη όμως , ήταν η μπύρα που απολαύσαμε μετά από παρότρυνση Γιαννιώτη φίλου, όταν καθίσαμε να ξεκουραστούμε στο καφενείο του Μουσείου Αργυροτεχνίας στο Ιτς Καλέ, μέσα στο Κάστρο των Ιωαννίνων.

Το Ιτς Καλέ, είναι σημείο που αξίζει κανείς να επισκεφτεί πηγαίνοντας στα Γιάννενα. 

Πίσω στη γεύση λοιπόν! Στα κίτρινα μεταλλικά καθίσματα του καφενείου του μουσείου αργυροτεχνίας , δοκιμάσαμε για πρώτη φορά την μπύρα “Στάλα”. Εγώ ήπια την κόκκινη βερσιόν: μια “Στάλα Ρούσα” λοιπόν με ένα ετοιμοπόλεμο μαύρο πρόβατο σε κόκκινο φόντο! Συγχαρητήρια στο branding! Ο άντρας μου ήπιε την ξανθιά pale ale με τη γαλάζια ετικέτα.

 

Σημείωση 1: Η μπύρες είναι αρκετά διαφορετικές από ό,τι έχετε συναντήσει. Αυτές οι δυο που ήπιαμε εμείς (υπάρχει μεγάλη ποικιλία μπυρών στη μάρκα “Στάλα”) είναι αρκετά μυρωδάτες. Δεν είμαι ειδική, ούτε το παίζω γνώστης, οπότε δεν μπορώ να σας μιλήσω ούτε για μύτη, ούτε για επίγευση, ούτε για ρουθούνι, όπως έχω ακούσει πολλούς να μιλάνε για τα κρασιά και άλλα ποτά. Απλά λέω ότι είναι γεμάτη αρώματα, τα οποία εμένα που αγαπώ τις έντονες γεύσεις μου άρεσαν πολύ.

Καταλήγω: Αν την έβρισκα τώρα κάπου θα την έπινα με τη μία!

Σημείωση 2: Το καφενείο του Μουσείου Αργυροτεχνίας βρίσκεται σε σημείο μαγικό, μυθικό και απολύτως ταξιδιάρικο σε άλλες εποχές πιο…ελληνο-ανατολίτικες. Προτιμήστε το για μια στάση κατά τις περιηγήσεις σας στα Γιάννενα.

 

 

Στρατηγός Παπάγος – Φωτό από Νόα

Σουβλάκι σε 3 παραλαγές!

Με τον ίδιο Γιαννιώτη φίλο, πήραμε να ανηφορίζουμε την Αβέρωφ, το άλλο όνομα της οδού Δωδώνης, για να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο και στην πισίνα του, η οποία είχε ήδη δώσει ραντεβού με τα έφηβα καμάρια μας από το πρωί.

Όπως ανεβαίναμε, εντελώς αναμενόμενα, τα αγορίστικα ραντάρ μυρίστηκαν σουβλάκι και τελικά κατέληξαν με δυο μεγέθη σουβλακίων τυλιχτών από το ψητοπωλείο οι Βλάχοι”. Ψησταριά, λίγο μετά από το Κάστρο, όπως ανεβαίνει κανείς την Αβέρωφ προς το Ρολόι των Ιωαννίνων και την κεντρική πλατεία.

 

Σημείωση: Πρώτη φορά άκουσα ψητοπωλείο με τρία μεγέθη πίτας. Μικρή – μεσαία – μεγάλη. Ο ένας γιος μου πήρε μεγάλο κι ο άλλος μεσαίο. Ακόμη και το μεσαίο ήταν μεγάλο για τα δικά μου μέτρα. Πολύ νόστιμο σουβλάκι και απολαυστικό για τους μερακλήδες του είδους!

 

 

ΕΠΙΤΑΣ – Φωτό από Νόα

 

Καθήσαμε στο πάρκο πίσω από το “Ρολόι” και το κτήριο της “8ης Μεραρχίας” στα Γιάννενα για να μην τους κάτσει η μπουκιά στο λαιμό περπατώντας. Όλοι έτρωγαν κι εγώ έπαιρνα φωτογραφίες τα άπειρα αγάλματα στρατιωτικών προσωπικοτήτων, οι οποίες στιγμάτισαν την Ήπειρο στις μάχες που δόθηκαν στα χώματα αυτά παλαιώθεν.

 

Ό,τι πρόλαβε να σωθεί από το Μόκα 2-2! – Φωτό από Νόα

Μόκα 2-2

Λίγο πριν αποχωριστούμε με το φίλο μας, μου είπε:  «Μόλις τελειώσετε πάρτε από το “Διεθνές” και Μόκα 2-2 για να φύγει η σουβλακίλα».

“Τί είναι πάλι τούτο;”  ρώτησα.

“Καλά δεν ξέρεις τί είναι το “Μόκα 2-2;”  με κοίταξε δύσπιστα σαν να νόμιζε ότι τον κορόιδευα. “Καλά, θα συναντηθούμε και θα σου πω το βράδυ” μου είπε κι έφυγε να γυρίσει στη δουλειά του.

Το βράδυ δεν βρεθήκαμε αλλά το μυστήριο του “Μόκα 2-2” λύθηκε.

Επισκέφτηκα το κλασικό “Διεθνές” και ζήτησα από έναν νεαρότατο κύριο που σέρβιρε παγωτά στο χέρι να μου εξηγήσει τί είναι το Μόκα 2-2.

Μάλλον πρέπει να είπα τη μαγική λέξη, κάτι σαν “σουσάμι άνοιξε”,  διότι πετάχτηκε ένας κύριος όλο προθυμία κι ευγένεια από τα μέσα τραπέζια του μαγαζιού (ο ιδιοκτήτης), για να μου εξηγήσει ο ίδιος τί ήταν το Μόκα 2-2.

“Είναι ένα παλιομοδίτικο παγωτό, που σερβίραμε στο μαγαζί κι είχε κάνει θραύση, μου είπε. Αποτελείται από δύο μπάλες παγωτού μόκα και δύο μπάλες σαντιγί μόκα.

Πρώτη φορά άκουγα για μόκα σαντιγί!!!

Με ρώτησε αν θα καθίσουμε σε τραπέζι κι όταν είπα πως σκοπεύαμε να το πάρουμε στο χέρι μου είπε επιφυλακτικά: “Το παγωτό αυτό σερβίρεται σε ειδικό, μεγάλο, γυάλινο μπολ,  ώστε να μπορούν να ανακατευτούν άνετα οι μπάλες και να αναμειχθούν οι γεύσεις. Έτσι το έτρωγαν οι παλιοί, χωρίς φυσικά να αποκλείεται κανένας άλλος τρόπος απολαυστικής βρώσης!

Η λύση βέβαια δόθηκε από τον ίδιο. Θα σας βάλω 1-1 μπάλες, μου είπε, για να ανακατευτεί άνετα στο κυπελάκι μιας χρήσης.

 

Ζαχαροπλαστείο Διεθνές Ιωάννινα – Φωτό από Νόα

 

Βρέθηκα να τρώω λοιπόν μια πεντανόστιμη παραλλαγή στο χέρι, “Μόκα 1-1” την ονόμασα (δεν του άρεσε και πολύ το αστείο μου) . Πριν φύγω, μου πρόσφερε ένα κουταλάκι από το “Καϊμάκι” του μαγαζιού λέγοντάς μου ότι αυτή είναι η specialite του, εδώ και δεκαετίες, από τότε που άνοιξε το 1950.

 

Είναι το πιο γευστικό καϊμάκι που έχω φάει ως τώρα, με μια καθαρή γεύση ροδόνερου (για να σπάει την έντονη μυρωδιά από το 100% πρόβειο γάλα) το οποίο προμηθεύεται από τη Βουλγαρία. Το παγωτό αυτό δεν περιέχει καθόλου πηκτικά και συντηρητικά, παρά μόνο μαχλέπι που φυτρώνει στις πλαγιές των Ζαγορίσιων βοσκοτόπων.

Έφαγα την κουταλιά και νόμιζα πως έτρωγα αμβροσία. Πήγα έξω να συναντήσω τον άντρα μου που περίμενε το Μόκα 2-2 νιώθοντας ήδη ένα κενό. Δεν μπορούσα να φύγω χωρίς να φάω ΚΑΙ καϊμάκι. Αλλά τί θα πρωτο- χωρέσει το στομάχι αυτό;

Ο Φώτης αγαπά το παγωτό τρομερά κι όταν άκουσε για το καϊμάκι απλά εξαφανίστηκε από μπροστά μου πριν καν ολοκληρώσω την περιγραφή. Επέστρεψε λίγο μετά με ένα χαμόγελο αγαλίασης κι ένα δεύτερο παγωτό στο χέρι!

Κανένα κενό πια!

 

Θα κλείσω με τον μπουφέ του ξενοδοχείου.

Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από τις γεύσεις του Grand Serai. Πρωϊνό σε μορφή μπουφέ, το ίδιο και το βραδινό. Μεγάλη ποικιλία φαγητών κι επιδορπίων.

Έχω ξαναμιλήσει για την μεγάλη απορία που μου δημιουργεί η παροχή «αμερικάνικου πρωινού» στα ξενοδοχεία της πατρίδας μας. Υπάρχουν ατελείωτα τοπικά εδέσματα που θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες πρωινής διατροφής τιμώντας την γατσριμαργική παράδοση της κάθε τοπικής κουζίνας.

 


Δείτε το post για τη διαμονή μας στον Πόρο και στο επίσης πρώην «Ξενία» του Νησιού. «Πόρος: Ένας απρόσμενος Έρωτας«


 

Τα τοπικά προϊόντα κάθε ελληνικής σπιθαμής γης, είναι ικανά να κάνουν τη διαφορά και να μεταφέρουν στον κάθε επισκέπτη αυτό που δεν μπορεί να δει περπατώντας και φωτογραφίζοντας.

Ψτττ!….. ξενοδόχοι απανταχού της Ελλάδας! Προσφέρετε Ελληνικό Πρωινό με τοπικές συνταγές και προϊόντα. Τονώστε την τοπική αγορά και αναδείξτε κι αυτό το μέρος της ελληνικής παράδοσης!

Στα θετικά λοιπόν, το «αμερικάνικο πρωινό» του Grand Serai που ΔΕΝ ήταν όμως αμερικάνικο αλλά ένα mixed πρωινό, όπου χωρούσαν άνετα βραστά αυγά, γαλατόπιτες, κολοκυθόπιτες, μέλι, ελληνικό στραγγιστό γιαούρτι, φρούτα, μπακλαβαδάκια κ.α

Περάσαμε όμορφα και φυσικά έχουμε να εξερευνήσουμε πολλές ακόμη γευστικές τρύπες κι ιδέες στα Γιάννενα. Σιγά σιγά όμως, χωρίς βιασύνες. Κάποια πράγματα αξίζει να γίνονται με το πάσο τους.

Σε καμία περίπτωση , το post αυτό δεν αποτελεί έναν οργανωμένο οδηγό στα γευστικά μονοπάτια της πόλης. Σίγουρα όμως υπάρχουν προτάσεις που κάποιοι από εσάς δεν τις γνωρίζατε.

Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να επισκεφείτε αυτή την πόλη. που αν μη τί άλλο μοιάζει με κινηματογραφικό σκηνικό!

Γραφτείτε στο newsletter μου για περισσότερα «καθημερινά κι ενδιαφέροντα»! Είναι ένα mini περιοδικό που σκοπό έχει να σας κρατήσει συντροφιά για πολλές μέρες μέσω των post του «to Noa’s better» αλλά κι άλλων link και προτάσεων που βρίσκω στο διαδίκτυο. 

 

Noa's Newsletter!

Great ideas and Fresh news!

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

 

Καλή απόλαυση!

Νόα

(Visited 43 times, 1 visits today)

2 Comments

  1. Pingback: Γιάννενα: 2 βράδια-3 μέρες στην "Ασημένια Πόλη" (μέρος 2ο)

  2. Pingback: Γιάννενα: 2 βράδια-3 μέρες στην Ασημένια Πόλη! ( μέρος 1ο)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *