4 ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ Ο CURTIS HARDING

Θα ξεκινήσω το posts αυτό ακούγοντας  Curtis Harding – «Next Time». Έτσι για να φτιάξουμε λίγη ατμόσφαιρα!

 

 

Από μικρή δε μου ήταν εύκολο να συγκεντρωθώ ακούγοντας μουσική ή έχοντας φασαρία γύρω μου. Μάλλον χρειαζόμουν τον ήχο των δικών μου σκέψεων και μόνο. Μεγαλώνοντας δε θα έλεγα ότι αυτό άλλαξε αν και το προσπάθησα αρκετές φορές. Είχα συνδυάσει το «υποχρεωτικό» διάβασμα με μια άχαρη διαδικασία που λέγεται ελληνικό σχολείο και πανελλήνιες. Παρά το γεγονός ότι διάβαζα δικής μου επιλογής βιβλία μανιωδώς από τα 15 μου (και συνεχίζω), πράγμα που μου έχει προσφέρει συγκλονιστικές κι έντονες στιγμές, η διαδικασία του «υποχρεωτικού» διαβάσματος παραμένει για μένα αγχωτική κι άχαρη. Έχω την ικανότητα να βρίσκω ενδιαφέρον στο οτιδήποτε αναγκάζομαι να διαβάζω – μαθαίνω, ίσως διότι η διαδικασία της μάθησης πάντα με γεμίζει ικανοποίηση. Η δουλειά στην οποία «βρέθηκα» απαιτεί κατά καιρούς γερό διάβασμα και συστηματική ενημέρωση. Διαβάζω λοιπόν ακόμα «υποχρεωτικά». Έχω δοκιμάσει κατά καιρούς λοιπόν να ντύσω τη διαδικασία αυτή με μουσική για να ξορκίσω τις κακές αναμνήσεις αλλά μάταια! Φαίνεται ότι κάποια πράγματα είναι ριζωμένα βαθιά και δύσκολα αλλάζουν.

 

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ! ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ. ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΜΑΣ

 

Σήμερα όμως θα σας μιλήσω για το «ψυχοθεραπευτικό»  διάβασμα και θα σας προτείνω κάποια από τα βιβλία που χάρηκα τους τελευταίους μήνες. Άλλα από αυτά τα απόλαυσα περισσότερο κι άλλα λιγότερο. Όλα όμως, περνάνε τον μέσο όρο του δικού μου γούστου και άρα θα τα πρότεινα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δε χρειάστηκε να με πιέσει κανείς ως παιδί να ξεκινήσω το αναγνωστικό μου ταξίδι. Παρά το γεγονός ότι το οικογενειακό μου περιβάλλον θα το έλεγε κανείς καταπιεστικό σε σχέση με το «υποχρεωτικό» διάβασμα, δεν ήταν καθόλου με το «ψυχαγωγικό». Δεν έλεγξε κανείς τί βιβλία αγόραζα, τί προτιμήσεις είχα. Η μητέρα μου που και που παραπονιόταν ότι δεν είχε να βάλει πουθενά τόσα βιβλία!

 

ΜΑΛΛΟΝ Η ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΟ

 

Το ότι δεν είχα μεγαλύτερα αδέρφια (δεν έχω κανένα αδέρφι για την ακρίβεια) λειτούργησε θετικά, σε σχέση με το διάβασμα μιλώντας πάντα. Δεν υπήρχαν «εναλλακτικά» βιβλία που όλο κι εμφανίζει κάποιος μεγαλύτερος αδερφός ή αδερφή στο σπίτι, ούτε συνομήλικος για κουβέντα και μπουρδολογία με την οποία θα μπορούσα να σκοτώνω ατελείωτες ώρες. Υπήρχαν όμως τα άπαντα του Καζαντζάκη και μια υπέροχη σειρά ξένων κλασικών συγγραφέων που φαίνεται ότι, αν και αγορασμένη από τη μητέρα μου το πάλαι ποτέ, περίμενε εμένα να την πρωτοαγγίξω και να την τιμήσω δεόντως!

Το πρώτο μου ανάγνωσμα ήταν ο «Ζορμπάς» και το δεύτερο το «‘Έγκλημα και τιμωρία». Καζαντζάκης – Ντοστογιέφσκι

Βαρείς; Πολύ!

Τώρα ας πούμε δε θα τα διάβαζα back to back την καμία !

Όμως η δική μου εφηβεία τους υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες! Για πολλά χρόνια μετά έλεγα ότι αν κάποιος θέλει να ανακαλύψει το νόημα της ζωής και τα πάθη των ανθρώπων από τη φωτεινή αλλά και τη σκοτεινή τους πλευρά πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσει αυτά τα δυο βιβλία κάποια στιγμή στη ζωή του.

Ναι, ναι! Τα σοφά λόγια μιας εικοσάχρονης!!!!

Διαπιστώνω ότι θα μπορούσα να μιλάω ασταμάτητα για τις παλιές αναγνωστικές μου εμπειρίες, διότι με βοήθησαν να ανακαλύψω τη ζωή και να αρχίσω να σχεδιάζω το μέλλον μου όπως θέλω εγώ. Μέσα από τα βιβλία πείστηκα ότι δεν υπάρχει μόνο το μοντέλο της ζωής που ζω εγώ μέσα στο σπίτι μου. Μοντέλο επιλεγμένο, με τις καλύτερες των προθέσεων, από τους γονείς μου (τους λατρεύω!) κι επιβεβλημένο ουσιαστικά και σε μένα.

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ, ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΟΠΩΣ ΕΠΙΘΥΜΩ ΕΓΩ

 

Θα ήθελα να πω στο σημείο αυτό ότι δεν είμαι κριτικός βιβλίων κι ότι οι προτάσεις μου ακολουθούν τα δικά μου κέφια τα οποία έχουν διαμορφωθεί μέσα από πολύχρονη ερασιτεχνική ενασχόληση. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ενημερωμένη για τις νέες κυκλοφορίες του εκδοτικού κόσμου (εντός κι εκτός συννόρων) ούτε διαθέτω στο σπίτι μου αυτό που «απαιτητικοί»αναγνώστες ονομάζουν βιβλιοθήκη.Πχ. δεν έχω όλους τους αρχαίους φιλοσόφους ή όλη τη γαλλική λογοτεχνία του 190υ αιώνα……Έχω ό,τι μου ήρθε να αγοράσω ακούγοντας απόψεις ανθρώπων που με ενδιέφεραν, διαβάζοντας ατάκες συγγραφέων, κοιτάζοντας στα ράφια εξώφυλλα που μου άρεσαν.

 

ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΑΛΛΟΥΣ! ΔΙΑΒΑΖΩ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΩ ΚΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ . ΕΠΙΣΗΣ «ΠΗΔΑΩ»ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΝ ΒΑΡΕΘΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΩ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΜΑΣ

 

Προχωράω στο παρασύνθημα λοιπόν, αραδιάζοντας τα 4 βιβλία που σας υποσχέθηκα.

 

ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

 

Παιδικοί έρωτες – Α.Αλεξανδρίδης
by Noa

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Αλεξανδρίδης  – Facebook page

Εκδόσεις: «ΙΚΑΡΟΣ»– σειρά: «Σχολή Ανήσυχων Γονέων»

 

Η πρώτη παράγραφος του οπισθόφυλλου αναφέρει:

 

«Οι Παιδικοί Έρωτες, το πρώτο βιβλίο της σειράς ΣΧΟΛΗ ΑΝΗΣΥΧΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, προέκυψε από μαγνητοφωνημένες βραδινές συζητήσεις του συγγραφέα με μια ομάδα γονέων. Ανήσυχων για αυτά που συμβαίνουν στα παιδιά τους, στο σπίτι, στο σχολείο, στην κοινωνία. Ανήσυχων επειδή δεν επαναπαύονται αλλά ζητούν να μάθουν.»

 

Ο Α. Αλεξανδρίδης, είναι ψυχίατρος, παιδοψυχίατρος, διδάσκων ψυχαναλυτής της  Association Psychanalytique de France και διδάκτωρ της Ιατρικής και της Φιλοσοφικής.

Το λέω διότι δεν είναι κανένας τυχαίος τύπος και γνωρίζω από έμπιστο άνθρωπο του χώρου της ψυχικής υγείας ότι είναι εξαιρετικός. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά αλλά μόνο μέσα από το βιβλίο αυτό.

Το βιβλίο είναι ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ενδιαφέρον. Αγγίζει τα θέματα της σεξουαλικότητας και των ερωτικών συναισθημάτων των παιδιών αλλά και των γονέων με απολύτως επιστημονικό τρόπο, δοσμένο όμως απλοποιημένα και καθόλου εκλαϊκευμένα.

Ανεξαρτήτως από το αν κάποιος θα τα καταλάβει όλα ή αν θα συμφωνήσει / διαφωνήσει, το μόνο σίγουρο είναι ότι αξίζει να το διαβάσει έστω και για να πάρει έστω μια ιδέα για το πόσο καθορίζει τα παιδιά μας αυτό που έχουμε νιώσει εμείς ακόμη και στον σεξουαλικό ή ερωτικό τομέα.

Οι δικοί μας έρωτες, οι δικές μας εμπειρίες, η εικόνα του δικού μας σώματος και η ιδέα μας περί σεξουαλικότητας και ερωτικών σχέσεων διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τη σεξουαλικότητα των παιδιών μας. Μας βοηθά να καταλάβουμε τις απρόσμενες διαδρομές που ακολουθούν τα συναισθήματα στην ανήλικη και κατόπιν ενήλικη ζωή μας και πως αυτά σχετίζονται με τα συναισθήματα των παιδιών μας ή και των γονιών μας!

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς παιδιά για να πάρει το βιβλίο αυτό απλά διότι έχει υπάρξει ο ίδιος παιδί!

Όσοι ή όσες από εσάς δεν είστε εξοικειωμένες με ψυχολογικούς όρους, ίσως χρειαστεί να ξαναδιαβάστε μερικές φράσεις κάνα-δυο φορές μέχρι να τις αντιστοιχίσετε με δικές σας συναισθηματικές εμπειρίες αλλά πιστέψτε με , θα το κάνετε όσες φορές κι αν χρειαστεί διότι θα θέλετε να προχωρήσετε παρακάτω! Όταν τελειώσει θα θέλετε κι άλλο!!!!

 

 

 

ΜΥΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ – Ο ΜΙΚΡΟΣ ΦΙΛΟΣ – Η ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ

 

Dona Tartt Compilation by Noa

 

Συγγραφέας:  Donna Tartt

Εκδόσεις: «Λιβάνη»

 

Ψέμα Πρώτο

Ναι! Εντάξει δεν είναι ένα, είναι τρία βιβλία αλλά ΜΙΑ συγγραφέας που αγάπησα πολύ. Επιλέξτε  όποιο θέλετε, δεν είναι τριλογία με την αυστηρή έννοια του όρου.

Ψέμα Δεύτερο

Δεν είναι πρόσφατο ανάγνωσμα αλλά παλιότερο. Έχω την «ψυχοπάθεια» μόλις τελειώνω ένα βιβλίο να σημειώνω πάνω στην πρώτη του σελίδα το μήνα και τη χρονιά που το τελείωσα. Την «Καρδερίνα» λοιπόν που είναι και το τελευταίο, το ολοκλήρωσα τον Ιανουάριο του ’15. Πριν λίγες μέρες, ανέτρεξα στο βιβλίο για να θυμηθώ ένα μέρος στη Νέα Υόρκη και ξαναδιάβασα καμιά πενηνταριά σελίδες.

Την κυρία αυτή την κατατάσσω στους «δικούς μου συγγραφείς». Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που είμαι σίγουρη ότι θα καταφέρουν να με «βάλουν» στο κλίμα της ιστορίας τους και θα μου αρέσει σίγουρα η ατμόσφαιρα που θα φτιάξουν για μένα.

Οι εικόνες που μου προσφέρει η  Tartt, όπως τελικά αποδεικνύεται, είναι εικόνες που έχουν αντιστοιχία στην ψυχή μου και εύκολα τις μετατρέπω σε σκηνικά στα οποία φιλοξενώ την κάθε της ιστορία στο μυαλό μου!

Επίσης η συγγραφέας αυτή, συνδυάζει για μένα την λογοτεχνική με τη δραματουργική πλευρά ενός βιβλίου τέλεια.

Ωραία γραφή, ωραίες εικόνες με ωραία δράση – τί άλλο θέλετε;

 

 

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Alain de Botton by Noa

Συγγραφέας:  Αλαίν Ντε Μποτόν

Εκδόσεις:  «ΠΑΤΑΚΗ»

 

Το βιβλίο αυτό δεν το έχω τελειώσει ακόμη και για να πω την αλήθεια πηγαίνει λίγο αργά. Το ξεκίνησα τον Αύγουστο, το διέκοψα για περίπου 20 μέρες γράφοντας κάποια δικά μου πράγματα για τα οποία χρειάστηκε να διαβάζω άλλα αναγνώσματα κι έχασα λίγο την επαφή και την ατμόσφαιρα.

Ο Μποτόν, είναι διεθνώς αναγνωρισμένος συγγραφέας και τα βιβλία του έχουν γνωρίσει τεράστια επιτυχία. Μεταφρασμένα σε πάνω από 30 γλώσσες έχουν ναυαρχίδα το βιβλίο «Μικρή φιλοσοφία του έρωτα». Δεν το έχω διαβάσει δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη.

Μπορώ όμως γι’ αυτό εδώ! Πραγματεύεται το έρωτα ενός ζευγαριού που παντρεύεται και κάνει παιδί τη σύγχρονη εποχή. Κάτι που έχει συμβεί σε πολλούς από εμάς ή θέλουμε να μας συμβεί. Απευθύνεται δηλαδή σχεδόν στους πάντες.

Το ενδιαφέρον είναι ότι εκτός από το ωραίο μέρος του έρωτα προσεγγίζει και τις «ασχήμιες». Το πώς δηλαδή μεταλλασσόμαστε μέσα στην πορεία της σχέσης μας και πόσο τελικά τίποτε δεν είναι παραμυθένιο χωρίς να παύει απαραιτήτως να είναι όμορφο κι ενδιαφέρον.

Ο Ντε Μποτόν, πολύ πετυχημένα αναρωτιέται, στο οπισθόφυλλο, μέσω των ηρώων του «…μήπως τελικά τα ρομαντικά μας όνειρα μας δυσκολεύουν υπερβολικά…και…μήπως τελικά ο έρωτας…δεν είναι απλώς ένας κεραυνός αλλά κυρίως μια δεξιότητα που χρειάζεται χρόνο, και συχνά πόνο, για να την κατακτήσουμε;»

Αυτό που με ξάφνιασε λίγο στο βιβλίο και παραλίγο να με αποτρέψει, είναι ότι δυσκολεύτηκα αρχικά να μπω στο mood και να αντιληφθώ τη δομή του. Δημιουργεί εικόνες, γυρνάει πίσω μπρος το χρόνο, εναλλάσσει τις αναφορές στους ήρωές του ξαφνικά, με έναν τρόπο που μου φάνηκε ξένος στην αρχή. Χαίρομαι που επέμεινα και το προχώρησα διότι εύκολα μετά μπήκα στο κλίμα και χαιρόμουν το κάθε κεφάλαιο και την κάθε φάση της ζωής των ηρώων του. Ελπίζω να το τελειώσω ως το τέλος της χρονιάς.

 

 

Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Philip Kerr By Noa

Συγγραφέας:  Philip Kerr

Εκδόσεις: «ΚΕΔΡΟΣ»

 

Αν σας αρέσουν τα αστυνομικά με ήρωες κλασικές αντρικές περσόνες πρώην αστυνομικών και ταλαιπωρημένων ψυχών, αυτό είναι ένα βιβλίο για εσάς.

Με βασικό ήρωα τον Γερμανό και πρώην αστυνομικό Μπέρνι Γκούντερ, ο Kerr μας μεταφέρει στη Γαλλική Ριβιέρα του 1956 και ειδικά στο σπίτι του συγγραφέα Σόμερσετ Μωμ για την εξιχνίαση ενός εγβιασμού. Η ιστορία μας γυρνάει πίσω σε ναζιστικά εγκλήματα του β παγκοσμίου πολέμου, προσεγγίζει τον κόσμο των πλούσιων και μη ομοφιλόφιλων και των σχέσεων που διαμορφώνονται μεταξύ τους, δίνει έρωτα κι απογοήτευση, απαγωγή και εξιχνίαση.

Κουράζει η αλήθεια είναι με τα ένα σωρό ονόματα και ρόλους που αναφέρει στο τελευταίο κομμάτι του βιβλίου αλλά είναι μια καλή προσπάθεια για τα γούστα μου με αρκετή έρευνα από πίσω.

Αγαπώ τα αστυνομικά, τα noir, τα μη noir, τα αμερικάνικα, ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά αστυνομικά…πολύ πολύ!!!!

Όμως όχι όλα παιδιά! Έλεος πια!

Οκ, ωραίοι οι Σκανδιναβοί αλλά όχι όλοι! Έχει γίνει επιδρομή πια. Να σημειώσω εδώ ότι είμαι φανατική του Jo Nesbo και σχεδόν ερωτευμένη με το Χάρυ Χόλε. Δεν σας προτείνω ένα βιβλίο του αλλά όλα. Τον βρίσκω ιδιαίτερο και κάπως με έχει πείσει ότι έγραψε από αληθινή επιθυμία κι όχι για να προλάβει σώνει και ντε ένα κομμάτι της πίτας που λέγεται εκτόξευση των πωλήσεων βιβλίων  αστυνομικής λογοτεχνίας.

Έχουν γραφτεί πολλές μπούρδες, εννοείται όχι μόνο από τους σκανδιναβούς, τους οποίους παρεπιπτόντως πάω πολύ σαν λαούς.

Αν κάποιος έχει διαβάσει Τζον Μπιούκαν, Πατρίτσια Χάϊσμιθ, Αγκάθα Κρίστυ, Α.Κόναν Ντόϊλ, Ζώρζ Σιμενόν, Γιάννη Μαρή, Πέτρο Μάρκαρη…..καταλαβαίνει ότι το καλό αστυνομικό μυθιστόρημα στηρίζεται σε ανθρώπους που δεν έχουν ξεκινήσει να γράφουν για να γίνει το βιβλίο τους σενάριο για το Hollywood. Μια τέτοια μπούρδα, και λυπάμαι που το λέω, είναι το «Τελευταία έξοδος» του Federico Axat. Aν το πάρετε, σίγουρα θα το διαβάσετε σχεδόν απνευστί, όπως εγώ. Κρατάει το ενδιαφέρον στα ύψη. Μετά, σκεφτείτε λίγο αυτά που ανέφερα κι αν θέλετε τα λέμε….πάντα στη διάθεσή σας tonoasbetter@gmail.com.

Ελπίζω να δοκιμάσετε μια από τα «γευστικά» αναγνώσματα που σας πρότεινα κι ακόμη περισσότερο ελπίζω να ανταλλάξετε μαζί μου απόψεις. Αφήστε τα σχόλιά σας, τις προτάσεις σας, αναγνωστικές ή άλλες και κυρίως επιλέξτε το newsletter για να μπορώ να σας ενημερώνω για οτιδήποτε βρίσκω ενδιαφέρον.

 

Καλή διασκέδαση!

 

Νόα


Διαβάστε επίσης:

 

Evergreen

 

FRACTALS: ΟΤΑΝ Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΕΧΝΗ

 

By POPCODE

POPCODE: ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ 2017 (ως τώρα)- oneman.gr

SaveSave

(Visited 16 times, 1 visits today)

1 Comment

  1. Pingback: Μάνη: 4 βιβλία, 1 ταινία κι ένας ήρωας | To Noa's Better

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *