Category

ΓΕΥΣΗ

Category

Δε νομίζω ότι υπάρχει νοικοκυρά που να μη θέλει να έχει στη φαρέτρα της κάποιες συνταγές νόστιμες, passpartout και κυρίως γρήγορες. Για τις δύσκολες στιγμές που χρειάζεστε φαγητό έτοιμο σε ελάχιστο χρόνο, το post αυτό είναι σωτήριο! Είμαι η περήφανη μητέρα δύο εφήβων αγοριών ( 16,5 και 15) που κατά περιόδους ένα γεμάτο ψυγείο δεν τους φτάνει ούτε για πρωινό! Επίσης είμαι γυναίκα ενός πολύ βολικού ανθρώπου, του Φ ❤️, ο οποίος σαν άνθρωπος κι αυτός, που και πού …πεινάει! 😨 Να μην αμελήσω moi, που μου αρέσει η ποικιλία γεύσεων και δη, των έντονων. Επίσης, να ομολογήσω, ότι τώρα με το blog και ταυτοχρόνως και την «κανονική» δουλειά, χρόνος για μεγάλη περιποίηση στο menu της εβδομάδας δεν υπάρχει. Στη δική μου οικογένεια, όταν το menu έχει φακές – φασολάδα – μπριάμ – αρακά λεμονάτο κ.α (παρόλο που τα παιδιά μου γλύφουν τα δάχτυλά τους για μερικά από αυτά) το…

Να που βρισκόμαστε λοιπόν ξανά μαζί, την πρώτη εβδομάδα του νέου έτους, έτοιμοι να μοιραστούμε δύο υπέροχες γωνιές της πόλης αυτής που λέγεται Αθήνα! «Φαϊ από…σπίτι» λοιπόν, ως εισαγωγή για τις δύο τελευταίες ανακαλύψεις μου στην Αθήνα. Στην πρώτη μπορείς να ψωνίσεις μοναδικά αντικείμενα που ομορφαίνουν τον προσωπικό σου χώρο και στη δεύτερη να γευτείς στον ιδανικό χώρο μοναδικά και κοσμοπολίτικα πιάτα! Η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ το πρώτο post της χρονιάς να έχει να κάνει με την Αθήνα και τί ποιό ωραίο να μοιραστώ μαζί σας τα μέρη που με ενθουσίασαν! Έχω δεχτεί κατά καιρούς μέσω του blog, διάφορες ερωτήσεις σχετικά με το πού και πώς μπορεί να βρει κάποιος να βρει αυτό που ψάχνει στην Αθήνα. Πρέπει να σας πω, πως όσο κι αν θέλω πραγματικά να βοηθήσω και να απαντήσω άμεσα σε κάθε σας ερώτηση, δεν μπορώ πάντα. Δεν είμαι ο φωτεινός παντογνώστης της πόλης αυτής,…

Αν κάτι προσεξοφλώ από τώρα είναι ότι το post αυτό θα σας αφήσει δύο πράγματα: Δύο νόστιμα samosas και το ότι πρέπει να αποφεύγουμε το πολύ τουριστικό κομμάτι της βραδινής Αθήνας το ΣΚ. Διάρκεια ανάγνωσης: 5 Πριν από λίγο καιρό, μια και δυο, κατέβηκα στου Ψυρρή. Ήθελα να ξεφύγω λίγο από τα διάφορα προβλήματα (αρκετά έως πολύ σοβαρά) που με απασχολούν τον τελευταίο καιρό! Τί ωραιότερο από το να κάνω μια βραδινή βόλτα στο κέντρο της αγαπημένης μου πόλης! Είχα επιλέξει να επισκεφτώ για ποτό και τσίμπημα το” Dos Gardenias”, μπαρ-εστιατόριο στην οδό Ήβης. Καινούργιο σχετικά μαγαζί με λατίνικη αισθητική που σε στέλνει σε κλάσματα δευτερολέπτου πίσω στην Κούβα των αρχών του ‘50 κι από όσα είχα μάθει με πολύ καλή καϊπιρίνια. Θυμάστε το bolero «Dos Gardenias»; Εδώ από τον Ibrahim Ferrer – Buena Vista Social Club. Η επιλογή ήταν σκέτη αποτυχία για Σάββατο βράδυ. Δεν σας το…

Αν ο δρόμος σας φέρει στα Γιάννενα ή Γιάννινα (και τα δυό είναι σωστά) και θελήσετε να ικανοποιήσετε πλουσιοπάροχα τον ουρανίσκο σας έχω κάποιες προτάσεις. Θα τις βρείτε  όλες συγκεντρωμένες, εντελώς τυχαία, σε έναν και μοναδικό δρόμο! Στην οδό Δωδώνης ή Αβέρωφ ή Κ. Καραμανλή.  Είναι ο κεντρικός δρόμος των Ιωαννίνων. Είναι ουσιαστικά η προέκταση της εθνικής οδού που σε οδηγεί στην πόλη καταλήγοντας στο Μώλο. Εκεί που η πόλη συναντά την πιο μαγική της εικόνα. Τη λίμνη με το νησάκι και το αιωνόβιο Κάστρο της να στέκεται αγέρωχο και δροσερό κάθε εποχή του χρόνου!  Το post αυτό έχει να σας προτείνει, κάποια γνωστά αλλά και κάποια όχι τόσο γνωστά γευστικά μονοπάτια της πόλης των αργυρουργών. Μια πασίγνωστη μπουγάτσα Μια μυρωδάτη μπύρα Ένα σουβλάκι σε τρεις εκδοχές Ένα ιδιαίτερο παγωτό …κι αρκετές πληροφορίες και «γραπτές εικόνες» από την ιδιαίτερη πατρίδα μου. Φυσικά το post αυτό θα έχει συνέχεια όχι ως προς…

Έχω συχνά αναφερθεί στις πολυτέλειες που ομορφαίνουν την καθημερινότητά μας. Πολυτέλειες απλές, εύκολες να πραγματοποιηθούν κι οι οποίες μπορούν να κάνουν το σώμα και την ψυχή να αγαλιάσουν! Προσκαλέστε τον εαυτό σας  και τους αγαπημένους σας για ένα ποτήρι κρασί στην άνεση του σπιτιού σας. Συνοδέψτε τον οίνο σας με απλές συνταγές που καλύπτουν όλα τα γούστα. Μπορείς να πάρεις μια ιδέα για το τί ακριβώς θεωρώ πολυτέλεια στο post «Πολυτελείς διακοπές – Glamping στην Εύβοια για όλα τα βαλάντια» Ποτέ δεν έπινα αλκοόλ όσο ήμουν στο σπίτι. Φυσικά, αυτό σημαίνει ότι ειδικά από το τότε που έγινα μητέρα (16 χρόνια πριν) οι οινοποσίες κι άλλες αλκοολούχες καταναλώσεις περιορίστηκαν στο ελάχιστο. Έχω όμως τώρα περίπου 2 χρόνια που τιμώ δεόντως το λευκό κρασί κι ενίοτε και το ροζέ. Δεν μου επιτρέπεται να πίνω κόκκινο κρασί λόγω μιας “πάθησης” που εμφανίζεται με τη μορφή εμβοών και στην οποία…

Το Σάββατο που μας πέρασε, το έπαιξα ειδικός τουρίστας! Τί είναι αυτό πάλι θα μου πείτε; Απλά έκανα Οινοτουρισμό στη Νεμέα. Συγκεκριμένα στο Οινοποιείο Λαφαζάνη, στις Αρχαίες Κλεωνές. Δεν έχω ξανακάνει οινοτουρισμό και μάλλον τώρα που το σκέφτομαι κανένα άλλο είδος ειδικού τουρισμού πέραν του «χυμα-τουρισμού» των νεανικών μου χρόνων! Να σας δώσω όμως μερικές χρήσιμες πληροφορίες μιας και φτάσατε ως εδώ. Ειδικός τουρισμός είναι κάθε είδος ψυχαγωγικού ταξιδιού κατά το οποίο μια ειδική  δραστηριότητα-στόχος κυριαρχεί και καθορίζει την επιλογή του εκάστοτε προορισμού. Η ερμηνεία  που σας έδωσα είναι μια ελεύθερη, δική μου μετάφραση του ορισμού που δίνεται στην «Encyclopedia of Tourism» έκδοση 2016. Άρα, ειδικός τουρίστας θεωρήθηκα κι εγώ το Σάββατο που πέρασε αφού το ταξίδι έγινε ειδικά για να επισκεφτούμε το οινοποιείο Λαφαζάνη και να δοκιμάσουμε κρασιά, να εισπράξουμε την αίσθηση και τη μυρωδιά των δρύινων γαλλικών βαρελιών και να νιώσουμε κομμάτι μιας δραστηριότητας η οποία σε…

2 Φεβρουαρίου σήμερα κι όλος ο Χριστιανισμός γιορτάζει την Υπαπαντή! Ο δικός μου κόσμος γιορτάζει και τη Σουζέτ, μια κρέπα δηλαδή με πορτοκάλι! Θα πείτε τώρα, τί έπαθε αυτή και ξαφνικά την ενδιαφέρει τί γιορτάζει η εκκλησία; Πολύ καλά θα κάνετε να προβληματιστείτε, καθώς όσοι με ξέρετε γνωρίζετε ήδη ότι ελάχιστα κατέχω σχετικά με το εθιμοτυπικό της εκκλησίας. Επίσης, δε θα το μάθω ποτέ, προτιμώ να μάθω αστροφυσική!!! Επίσης, αν με γνωρίζατε προσωπικά θα ξέρατε πόσο γελοίο μου φαίνεται το γεγονός ότι κάθε ημέρα του έτους είναι αφιερωμένη σε κάτι. Εξαίρεση κάνω μόνο στις μέρες αφιερωμένες σε κοινωνικούς σκοπούς υπέρ του ανθρώπου και των λοιπών ζωντανών– οποιουδήποτε ανθρώπου και δη εκείνου που είναι σε δύσκολη κι αδύναμη θέση. Αυτοί οι άνθρωποι, μικροί, μεγάλοι, μαύροι, άσπροι, υγιείς ή μη (πόσο μάλλον αυτοί) μας έχουν ανάγκη να τους στηρίξουμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κακά τα ψέματα, οι μέρες αφιερωμένες σε συγκεκριμένους σκοπούς…

Δεν συνηθίσουμε σαν οικογένεια να τρώμε Κυριακάτικο Brunch, διότι ποτέ δεν ξυπνάμε τόσο αργά ώστε να χάνουμε το πρωινό και να καταφεύγουμε στο ενδιάμεσο αυτό πρωινό -μεσημεριανό που σε άπταιστα ελληνικά αποκαλούμε πλέον brunch. Σήμερα όμως ο πρώτος από εμάς ξύπνησε στις 11:30 κι ο τελευταίος στις 12:30 χωρίς να μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας. Μέχρι κι ο Σπίθας μας ( ο σκύλος μας) ήταν στην ίδια κατάσταση. Εχθές είχαμε καλεσμένους, γιορτάσαμε τον άντρα μου. Χωρίς να έχει τραβήξει υπερβολικά σε διάρκεια ή σε δυσκολία το τραπέζι αυτό, εχθές το βράδυ έπεσα σαν μολυβένια στο κρεβάτι σα να έσκαβα όλη μέρα! Σήμερα σηκωθήκαμε όλοι αρκετά αργά για τα δεδομένα μας. Ένιωθα σαν φοιτήτρια καλοκαίρι στην Αντίπαρο, μετά από ξενύχτι τρελής κραιπάλης που το μόνο που ευχόμουν με το που έβγαινα στο λιοπύρι ήταν να καταφέρω να φτάσω στη «Μαργαρίτα», να κάτσω σε τραπεζάκι με σκιά και να προλάβω…

Η συνταγή αυτή είναι από αυτές που απολαμβάνω να μαγειρεύω. Κάνει τους άντρες της οικογένειάς μου να ρωτάνε συνεχώς «πότε τρώμε» ή «είναι έτοιμο το φαγητό»; Βασική προϋπόθεση φυσικά είναι να σου αρέσει το κοτόπουλο και το blue cheese. Η συνταγή γίνεται είτε με φιλέτο στήθους είτε μπουτιού. Λίγα λόγια για το μαγικό κοτόπουλο. Όσοι κι όσες από εσάς έχουν ασχοληθεί έστω και για λίγο με τη διατροφή τους, σίγουρα θα γνωρίζουν ότι το κοτόπουλο είναι ένα καθαρό κρέας (με ελάχιστα λιπαρά)  και με αρκετή δόση πρωτεΐνης. Η τελευταία είναι απαραίτητη για την σωστή λειτουργία του οργανισμού και απολύτως απαραίτητο συστατικό για τις καύσεις και την «αληθινή» δύναμη κι ενέργεια του σώματός  μας. Το 2013, έχοντας αμελήσει για πολλά χρόνια τον εαυτό μου και από άποψη γυμναστικής και από άποψη διατροφής, αποφάσισα να ασχοληθώ και πάλι. Επειδή δεν έχω καμία επιστημονική γνώση πάνω στο θέμα, αναγκάστηκα να διαβάσω πολύ…

Τα cannelloni, έχουν αγαπηθεί από όλους τους μεσόγειους λαούς κι όχι μόνο. Τα φτιάχνουμε σπίτι μας, τα τρώμε σε εστιατόρια, σε ταβέρνες, ειδικά στην Ιταλία, τα συναντάς παντού σε διάφορες παραλλαγές! Η βασίλισσα όμως είναι τα cannelloni με κιμά! Παρατήρησα δε ότι στη Ρώμη τα φτιάχνουν με έντονα κοκκινιστό και «γλυκίζον» κιμά, ακόμη και σε καλά εστιατόρια. Ο πολύ γλυκός κιμάς κατά τη γνώμη μου είναι λίγο Β class (δεν εννοώ τη Mercedes). Είναι σαν να μην έχει βγεί γευστικός, δεν έχει πάρει το χρόνο του και τα αρώματα των μυρωδικών του κι έχουμε παραρίξει ζάχαρη ή ketch up για να τον κάνουμε να «ακουστεί». Στην πατρίδα μας τα έχουμε αγαπήσει πολύ. Τα έχουμε σχεδόν υιοθετήσει. Στο άκουσμα «κανελόνια» πια, στο μυαλό μου έρχεται αυτομάτως ένα ειδυλλιακό κυριακάτικο οικογενειακό γεύμα. Τα έχει μαγειρέψει μια γιαγιά ή μια μαμά με όλη της την αγάπη και την επιθυμία να ευχαριστήσει τα παιδάκια…