Category

ΑΘΗΝΑ

Category

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε κάπου στο Σύνταγμα μετά από μια εξαντλητική βόλτα κάτω από τον αθηναϊκό ήλιο. Χρειάζεστε ένα διάλειμμα! Το καλύτερο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να βρείτε ένα ωραίο μαγαζί να απολαύστε τον καφέ σας…αλά Ελληνικά! Δηλαδή χαλαρά και με το πάσο σας! Ενημερώνω στην αγγλική version του post του αλλοδαπούς φίλους κι αναγνώστες του blog ότι το να πίνειες τον καφέ σου the greek way, σημαίνει μεταξύ άλλων ότι έχεις βγει να κοινωνικοποιηθείς, να μιλήσεις με του φίλους σου ή τους συναδέλφους σου, να αναλύσεις την πολιτική ζωή της υφηλίου και ίσως…δεν πιεις ποτέ καφέ! Άλλοτε ο καφές οδηγεί σε κρασάκι και μεζεδάκι και τότε…όλα μπορούν να συμβούν! Στην πατρίδα μας, έχουμε σε μεγάλη εκτίμηση την «κουτλτούρα του καφέ». Υπάρχουν πολλά καφέ που μπορούμε να επισκεφτούμε για ένα μακρύτερο ή σύντομο διάλειμμα μέσα στη μέρα μας. Μπορείς πλέον να βρεις υψηλής αισθητικής μαγαζιά όπου απολαμβάνεις ποιοτικό καφέ…

Να που βρισκόμαστε λοιπόν ξανά μαζί, την πρώτη εβδομάδα του νέου έτους, έτοιμοι να μοιραστούμε δύο υπέροχες γωνιές της πόλης αυτής που λέγεται Αθήνα! «Φαϊ από…σπίτι» λοιπόν, ως εισαγωγή για τις δύο τελευταίες ανακαλύψεις μου στην Αθήνα. Στην πρώτη μπορείς να ψωνίσεις μοναδικά αντικείμενα που ομορφαίνουν τον προσωπικό σου χώρο και στη δεύτερη να γευτείς στον ιδανικό χώρο μοναδικά και κοσμοπολίτικα πιάτα! Η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ το πρώτο post της χρονιάς να έχει να κάνει με την Αθήνα και τί ποιό ωραίο να μοιραστώ μαζί σας τα μέρη που με ενθουσίασαν! Έχω δεχτεί κατά καιρούς μέσω του blog, διάφορες ερωτήσεις σχετικά με το πού και πώς μπορεί να βρει κάποιος να βρει αυτό που ψάχνει στην Αθήνα. Πρέπει να σας πω, πως όσο κι αν θέλω πραγματικά να βοηθήσω και να απαντήσω άμεσα σε κάθε σας ερώτηση, δεν μπορώ πάντα. Δεν είμαι ο φωτεινός παντογνώστης της πόλης αυτής,…

Η βραδινή έξοδος ήταν και είναι ένα κομμάτι της ζωής μου που με έχει μάθει πολλά! Άλλος κόσμος το πρωί, άλλος το βράδυ! Η νυχτερινή πλευρά της Αθήνας μαγεύει, ταξιδεύει και μερικές φορές μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε όχι μόνο την άλλη όψη της αλλά και των ανθρώπων της! Ακόμη και του ίδιου μας του ευατού! Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας 3 bar των τελευταίων χρόνων που μοιάζουν να γίνονται διαχρονικές αγάπες! Ακολουθήστε με σε μια βραδινή βόλτα στην Αθήνα! Διάρκεια ανάγνωσης : 6 λεπτά Φουάρ Το αγαπημένο των τελευταίων χρόνων.  Φουάρ γαλλιστί, σημαίνει παζάρι, γιορτή, αγορά..κ.α. Τί σημαίνει όμως για τους εμπνευστές του μαγαζιού; Εδώ υπάρχει το “σημείωμα” υποδοχής μας στο site του Φουάρ που μας τα ερμηνεύει όλα. Ένα μαγαζί τρία -σε- ένα. Bar – restaurant και club κι ένα μικρό εκθεσιακό δωμάτιο τέχνης, δεμένα όλα τα μέρη άριστα μεταξύ τους. Το μαγαζί είναι πολύυυυ του γούστου…

Αν κάτι προσεξοφλώ από τώρα είναι ότι το post αυτό θα σας αφήσει δύο πράγματα: Δύο νόστιμα samosas και το ότι πρέπει να αποφεύγουμε το πολύ τουριστικό κομμάτι της βραδινής Αθήνας το ΣΚ. Διάρκεια ανάγνωσης: 5 Πριν από λίγο καιρό, μια και δυο, κατέβηκα στου Ψυρρή. Ήθελα να ξεφύγω λίγο από τα διάφορα προβλήματα (αρκετά έως πολύ σοβαρά) που με απασχολούν τον τελευταίο καιρό! Τί ωραιότερο από το να κάνω μια βραδινή βόλτα στο κέντρο της αγαπημένης μου πόλης! Είχα επιλέξει να επισκεφτώ για ποτό και τσίμπημα το” Dos Gardenias”, μπαρ-εστιατόριο στην οδό Ήβης. Καινούργιο σχετικά μαγαζί με λατίνικη αισθητική που σε στέλνει σε κλάσματα δευτερολέπτου πίσω στην Κούβα των αρχών του ‘50 κι από όσα είχα μάθει με πολύ καλή καϊπιρίνια. Θυμάστε το bolero «Dos Gardenias»; Εδώ από τον Ibrahim Ferrer – Buena Vista Social Club. Η επιλογή ήταν σκέτη αποτυχία για Σάββατο βράδυ. Δεν σας το…

Βάλε τη μύτη του διαβήτη στο Πανεπιστήμιο και χάραξε κύκλο απόστασης 15 λεπτών με τα πόδια κι έχεις μπροστά σου την Αθήνα που αγαπώ! Αυτή η στάση του metro στην Αθήνα αλλάζει τα πάντα στη διάθεσή μου! Βγαίνω, κοιτάζω γύρω μου κι αναρωτιέμαι: «ποιά κατεύθυνση να πάρω σήμερα;» Όποια και να διαλλέξω θα μου φτιάξει τη μέρα! Εγώ που τα λέω βέβαια όλα αυτά, λατρεύω την Αθήνα. Σε πολλούς φυσικά, αυτή η πόλη δεν αρέσει καθόλου! Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να καταλάβω το γιατί, αλλά δεν το νιώθω! Η Αθήνα, έχει κάποια (αρκετά) χαρακτηριστικά που μετατρέπουν την καθημερινότητα σε αγώνα! Από την άλλη έχει και κάποια χαρακτηριστικά που την κάνουν απόλυτα γοητευτική. Το μόνο σίγουρο είναι ότι την Αθήνα άλλοι την αγαπούν κι άλλοι τη μισούν.  Εγώ πάντως,σίγουρα ανήκω στην πρώτη κατηγορία των Αθηναίων. Όχι μόνο αγαπώ την πόλη αυτή που έχει συμβάλλει αποφασιστικά στο ποιός…

Θυμάστε τα «κίτρινα τρόλλεϋ»; Αν τα θυμάστε έχετε σίγουρα πολλά να αναγνωρίσετε στο το post αυτό. Αν πάλι δεν τα έχετε ζήσει, μπορείτε κι εσείς να ανακαλύψετε επιλογές και στάσεις στα πέριξ της στάσης της οδού Σταδίου. Κατεβαίνουμε από το τρόλλεϋ και πατάμε το πόδι μας στη δική μου απολαυστική οδό Κολοκοτρώνη. Είμαστε έτοιμοι για μια γερή αθηναϊκή τζούρα, γεμάτη στάσεις, προτάσεις και κάποιες… «αστικές σκέψεις». Η Αθήνα είναι όμορφη κάθε στιγμή του χρόνου. Εντάξει, μπορεί να μη συμφωνείτε όλοι και κυρίως εσείς που βρίσκετε την Αθήνα ανυπόφορη. Εγώ όμως, όπως έχω ξαναπεί, δε συμφωνώ καθόλου με την άποψη αυτή. Αγαπώ Αθήνα! …όπως και τις περισσότερες “παλιές πόλεις του κόσμου”. Υπάρχει κάτι ιδιαιτέρως γοητευτικό στο “πολύ παλιό”… Στα πλαίσια της αγάπης αυτής είναι αφιερωμένο το σημερινό post. Κολοκοτρώνη λοιπόν έχουμε σήμερα και… ξεκινάω! Το post έχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Η στάση του τρόλεϋ «10», που έπαιρνα κάποτε για…

4 είναι οι αγαπημένες μου στάσεις στην Αθηναϊκή Ριβιέρα. Είναι παλιές αγάπες που δεν μοιάζουν να πεθαίνουν αλλά ούτε και να ξεφτίζουν μέσα στον δικό μου χωροχρόνο. Δεν είναι οι μοναδικές στάσεις αλλά είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές μιας νεοσμυρνιώτισσας που μεγαλώνει αναπνέοντας αττική θαλασσινή αύρα! Εχθές, 27 Απριλίου έκανα την πρώτη βουτιά της χρονιάς στη θάλασσα. Αν κάποιος παρακολουθεί το blog αυτό κι έχει μια εικόνα της Αθήνας, γνωρίζει ότι μένω στα νότια προάστια, συγκεκριμένα στη Νέα Σμύρνη την οποία και λατρεύω. Φυσικό κι επόμενο λοιπόν να επισκεφτώ κάποια παραλία του “νότου” για το πρώτο μπάνιο της σεζόν. Είχαμε τακτοποιήσει όλες μας τις δουλειές με τον άντρα μου από τις προηγούμενες ημέρες για να έχουμε αυτό το πρωινό ελεύθερο. Τα παιδιά μας θα πήγαιναν εκδρομή με το σχολείο τους και θα γυρνούσαν το απόγευμα, καλές 6-7! Μπήκαμε στο κλασικό “little black car” μας και σπεύσαμε! Με το ίδιο «little black…

Μήπως νιώθετε ότι δε γνωρίζετε την πόλη στην οποία ζείτε τόσο καλά όσο την τελευταία πόλη του εξωτερικού που επισκεφτήκατε; Μήπως νιώθετε ότι αν σας ζητούσαν να καθοδηγήσετε έναν τουρίστα στα καλύτερα σημεία της πόλης σας δεν θα μπορούστε να το κάνετε; Αν ναι, το post αυτό είναι για εσάς! Όταν επέστρεψα από το δεύτερο ταξίδι μου στη Ρώμη πριν από περίπου 1 ½ χρόνο, ένιωθα ότι ξέρω τη Ρώμη απ’ έξω κι ανακατωτά! Είχαμε πάει οικογενειακώς (μαζί με τα δυο μας παιδιά ηλικίας 12,5 και 14 τότε). Ήταν το δεύτερο ταξίδι μας στο εξωτερικό με τα παιδιά μας. Το πρώτο ήταν στο Βερολίνο πριν από 4 χρόνια. Σημείωση: Τα παιδιά μας είναι travel junkies. Είμαστε πολύ τυχεροί από αυτή την άποψη. Μπορούν να περπατούν με τις ώρες και τους αρέσει κιόλας. Οκ μην το παρακάνουμε φυσικά…Όλα έχουν και το όριό τους. Στη Ρώμη λοιπόν περπατήσαμε ατελείωτα, όπως…

Διάρκεια ανάγνωσης 7,5 λεπτά Αυτό το post είναι αφιερωμένο σε όλους εσάς που αγαπάτε την «πόλη» σαν ιδέα και σαν ατμόσφαιρα. Μπορεί οι παλιές πόλεις του κόσμου να διαφέρουν κατά πολύ, όμως έχουν κάτι κοινό. Μεγάλη ιστορία που γράφεται μέσα από αιώνες ανθρώπινων ονείρων για ένα καλύτερο μέλλον. Γι’αυτό μου αρέσουν όλες οι παλιές πόλεις. Δεν ξέρω τί ερμηνεία δίνει ο καθένας μας στην έκφραση «παιδί της πόλης», πάντως εγώ σίγουρα είμαι ένα. Για μένα αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να ζήσω εκτός πόλης. Δεν σημαίνει, αυτό που ακούω από άλλους, ότι θα τρελαθώ αν μείνω μακριά από την πόλη πάνω από κάποιες μέρες. Όχι μόνο μπορώ αλλά το έχω ανάγκη κιόλας! Τις περισσότερες φορές επιστρέφω στην πόλη με βαριά καρδιά. Όμως η πόλη μου είναι η αγάπη μου και το σημείο αναφοράς μου! Είναι οι παιδικές μου αναμνήσεις, οι πρώτες μου μυρωδιές. Οι αταξίες, τα παιχνίδια…

2 Φεβρουαρίου σήμερα κι όλος ο Χριστιανισμός γιορτάζει την Υπαπαντή! Ο δικός μου κόσμος γιορτάζει και τη Σουζέτ, μια κρέπα δηλαδή με πορτοκάλι! Θα πείτε τώρα, τί έπαθε αυτή και ξαφνικά την ενδιαφέρει τί γιορτάζει η εκκλησία; Πολύ καλά θα κάνετε να προβληματιστείτε, καθώς όσοι με ξέρετε γνωρίζετε ήδη ότι ελάχιστα κατέχω σχετικά με το εθιμοτυπικό της εκκλησίας. Επίσης, δε θα το μάθω ποτέ, προτιμώ να μάθω αστροφυσική!!! Επίσης, αν με γνωρίζατε προσωπικά θα ξέρατε πόσο γελοίο μου φαίνεται το γεγονός ότι κάθε ημέρα του έτους είναι αφιερωμένη σε κάτι. Εξαίρεση κάνω μόνο στις μέρες αφιερωμένες σε κοινωνικούς σκοπούς υπέρ του ανθρώπου και των λοιπών ζωντανών– οποιουδήποτε ανθρώπου και δη εκείνου που είναι σε δύσκολη κι αδύναμη θέση. Αυτοί οι άνθρωποι, μικροί, μεγάλοι, μαύροι, άσπροι, υγιείς ή μη (πόσο μάλλον αυτοί) μας έχουν ανάγκη να τους στηρίξουμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κακά τα ψέματα, οι μέρες αφιερωμένες σε συγκεκριμένους σκοπούς…